|
||||||
| ||||||
Eric Alira
Tancerz, choreograf, znany szerokiej publiczności z występu w II edycji telewizyjnego programu BAR.
Eric tworzy egzotyczne i dynamiczne choreografie, wykorzystując tańce plemienne Gurunsi / Casana, Mossi, Nuni, Lele, Bobo. Wzbogaca o elementy teatralno - baletowe, inspirowane dokonaniami ludów Afryki Zachodniej i taniec capoeira, który także wywodzi się z kontynentu afrykańskiego. Wprowadza uczniów w fantazyjny i mistyczny nastrój. Zajęcia wypełnia spontaniczność i wielka radość. Poprzez taniec propaguje ideę wolności, zacierając wszystkie granice, integruje dwie odległe kultury: afrykańską i europejską.
Eric występował m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Ulicznych w Jeleniej Górze, dla telewizji Polsat, na Dniach Afryki w Ząbkowicach Śląskich, w Zamku Królewskim Kazimierza Wielkiego w Niepołomicach i in. Prezentował taniec myśliwych - ludowy taniec Casana, Djembe Transe - taniec w rytmie tam-tamów, taniec Voo-doo - święty taniec czarownika.
|
||||||
Alexandr Azarkevitch (Contemporary Dance)
tancerz, choreograf, historyk baletu i teoretyk tańca, krytyk niezależny, menedżer kultury, wykładowca akademicki, doktor nauk humanistycznych w zakresie nauk o sztuce - teatrologii (w specjalności: historia kultury, historia baletu i teoria tańca); laureat ogólnopolskich i międzynarodowych festiwali oraz konkursów; jako tancerz pracował w zespołach baletowych wielu teatrów w Polsce i za granicą; autor kilkudziesięciu choreografii prezentowanych na scenach krajowych i międzynarodowych; prowadzi wykłady z Historii baletu i Teorii tańca na polskich uczelniach wyższych, a warsztaty z Contemporary Dance także na uczelniach artystycznych w kraju jak i poza jego granicami; członek komitetu ekspertów międzynarodowych festiwali choreograficznych oraz juror wielu ogólnopolskich przedsięwzięć artystycznych; założyciel i prezes Stowarzyszenia Promocji Tańca Współczesnego, Sztuki Baletowej i Choreograficznej im. Sergiusza Diagilewa w Gdyni; pomysłodawca i Dyrektor Międzynarodowego Konkursu Sztuki Choreograficznej im. Sergiusza Diagilewa; 21 osoba na świecie i 1 osoba w Polsce nagrodzona przez Międzynarodową Fundacje "Dom Diagilewa" działającą w Rosji pod auspicjami UNESCO Srebrnym Medalem Siergieja Diagilewa za wyjątkowe osiągnięcia w propagowaniu sztuki choreograficznej (2004); laureat Nagrody Artystycznej Prezydenta Miasta Gdyni w dziedzinie tańca (2005); finalista Międzynarodowego Konkursu Producentów na Najlepszy Projekt w Dziedzinie Kultury i Sztuki w Permie (Rosja 2005).
|
||||||
Urszula Bernat (barre au sol)
Absolwentka warszawskiej szkoły baletowej (2002). Po ukończeniu szkoły baletowej zaangażowana do zespołu baletowego Opery na Zamku w Szczecinie. Już w pierwszym sezonie zadebiutowała jako Klara w "Dziadku do Orzechów". Artystka występuje w repertuarze klasycznym: "Dziadek do Orzechów", Pas de trois z baletu "Paquita", "Smutny klaun", "Córka źle strzeżona" i w repertuarze współczesnym. Jest studentką Wydziału Baletu Akademii Muzycznej w Warszawie.
|
||||||
Rada Bogusławska (Taniec cygański)
Urodziłam się 11.07.1976 r. w Łukowie. Od drugiego roku życia mieszkam na stałe w Białymstoku. Moją największą pasją życiową jest taniec. Pasją tak wielką , że pomimo prawniczego wykształcenia zawodowo zajmuje się tylko tańcem i prowadzę własny zespół taneczny o nazwie Rada Dance Art.
Moja przygoda z tańcem rozpoczęła się w wieku 7 lat, kiedy moi rodzice postanowili posłać swoje roztańczone i ciągle rozsadzane energią dziecko do Państwowego Ogniska Baletowego w Białymstoku. Tańczyłam tam przez 10 lat, zdobywając wiedze w zakresie tańca klasycznego, ludowego, charakterystycznego i nowoczesnego oraz rytmiki i kompozycji tańca. Poszukując ciągle innych form tańca trafiłam na 5 lat do zespołu tańca jazzowego "Jazz Dance" Marii Gierasimiuk, gdzie wiele się nauczyłam i poznałam fantastycznych ludzi. Niestety z powodu choroby obu kolan musiałam przestać tańczyć, co trwało aż 4 lata, jednak w międzyczasie odkryłam, że bez tańca jest jeszcze gorzej i gdy tylko nadarzyła się okazja wróciłam do niego ponownie. Taniec okazał się najlepszym lekarstwem. Zaczęło się w 2001 r. od tańca cygańskiego, który fascynował mnie od dłuższego czasu, ale wydawał się bardzo niedostępny. W tym samym czasie zaczęłam tańczyć też w Teatrze Tańca i Improwizacji- Grażyny Radziszewskiej, gdzie przez 2 lata uczyłam się tańca w technice tap dance (stepowanie), tam też poznałam Anetę Boćwińską- Bartoszuk, która zafascynowała mnie tańcem flamenco. Taniec cygański zaprowadził mnie aż do Teatru Muzycznego Studio Buffo - Janusza Józefowicza i Janusza Stokłosy w Warszawie, gdzie przez 2,5 roku występowałam w spektaklach pt. "Wieczór Cygański" wraz z Cygańskim Teatrem Muzycznym "Terno" z Gorzowa Wielkopolskiego, którego później byłam solistką. Z zespołem Terno przeżyłam wielką przygodę, wiele się nauczyłam, zawdzięczam im możliwość uczenia się od najlepszych artystów cygańskich z Rosji. Taniec cygański jest moim oczkiem w głowie, dlatego też postanowiłam założyć własną grupę taneczną, bo ciągłe dojazdy na drugi koniec Polski były bardzo męczące. Do współpracy zaprosiłam moje tańczące koleżanki. Tak właśnie w 2003 r. powstało Rada Dance Art, którego występ we wrześniu 2004r w Ożarowie Mazowieckim zobaczył Ivan Komarenko z zespołu Ivan&Delfin. Spotkanie to zaowocowało nawiązaniem współpracy, która trwa do dzisiejszego dnia. Zaczęło się od występu w teledysku do piosenki "Sto lat, niech żyje miłość...", następne było wspólne reprezentowanie Polski w 2005 r. na konkursie Eurowizji w Kijowie. Do współpracy przy tym projekcie zaprosiłam Anetę Boćwińską-Bartoszuk, z którą opracowałyśmy cygańską choreografię do konkursowej piosenki "Czarna Dziewczyna". Wystąpiłyśmy też w teledysku do tej piosenki. W tym samym roku wystąpiłyśmy z I&D na ok. 100 koncertach. Po konkursie Eurowizji powstało częste dość określanie naszego duetu jako "Czarne Dziewczyny", które tak nam przypadło do gustu, ze podpisujemy się tak na zdjęciach i plakatach. Po rozpadzie zespołu I&D w lutym 2007 r. Ivan Komarenko rozpoczął karierę solową i zaproponował nam dalszą współpracę. W taki oto sposób już trzeci sezon pracujemy razem z Ivanem, współtworząc jego taneczne show na koncertach w Polsce i za granicą. Wraz z Anetą jesteśmy autorkami choreografii do "Sto lat niech żyje miłość...", "Czarna Dziewczyna", "Wielka Miłość", "Czarne Oczy", "Lazaria", oraz częściowo do: "Ogień i Woda", "Free Style".
|
||||||
Monika Bral (House)
Tańczy odkąd stanęła pewnie na dwóch nogach. Ma na swoim koncie mistrzowską klasę w gimnastyce artystycznej. Swoją przygodę z tańcem zaczęła od wygrania Mistrzostw Polski Dance Show solo. Zdobyła tytuły mistrzowskie w międzynarodowych i ogólnopolskich konkursach tańca nowoczesnego - między innymi tytuł mistrzyni Warszawy i Polski w tańcu disco solo oraz wicemistrzostwo Polski w formacjach tańca nowoczesnego. Profesjonalnie na deskach większości teatrów warszawskich jest obecna od 1992. Najdłużej gościła na deskach Teatru Buffo pod okiem Janusza Józefowicza. Tańczyła takie style jak jazz, modern jazz, funky jazz, latin jazz, jazz rock, hip-hop, step, elementy akrobatyki. Prowadziła zajęcia z licznymi grupami, również dziecięcymi, oraz szkolenia ogólnopolskie oraz międzynarodowe, także jako tłumacz instruktorów obcojęzycznych.
|
||||||
Grażyna Chmielewska (improwizacja taneczna)
Prowadząca improwizację tańca. Aktorka - mim, tancerka, tańczy od zawsze. Jej pierwszą "sceną" była łąka pełna kwiatów i zielonej trawy, gdzie bawiła się z dziećmi w swój pierwszy teatr.
W okresie studiów tańczyła w Zespole Pieśni i Tańca Politechniki Warszawskiej. Zainspirowana spektaklami Teatru Henryka Tomaszewskiego dotarła do studenckiego Teatru Pantomimy "Stodoła", który miał w swoim czasie doskonałe recenzje i cieszył się dużym uznaniem również za granicą. W 1982 roku uzyskała uprawnienia aktorskie mima zdając egzamin przed Komisją Ministerstwa Kultury i Sztuki z przewodniczącym prof. Aleksandrem Bardinim. W latach 1982 - 2001 była aktorką Warszawskiego Teatru Pantomimy przy Teatrze Żydowskim. Brała udział we wszystkich premierach tego teatru, m.in. w: "Misterium podróży", "W nocy na starym rynku" (spektaklu prezentowanym na IX Łódzkich Spotkaniach Baletowych w 1987 r.), "Maratonie", "Obliczach prawdy" i in.
Uczestniczyła również w wielu spektaklach Teatru Dramatycznego ("Kandyd"), Powszechnego ("Mefisto"), Teatru TV ("Pan Cogito", "Wayzeck") a także innych produkcjach telewizyjnych i filmowych. W czasie pracy w teatrze odbyła staż metodą Jerzego Grotowskiego, następnie uczestniczyła w instruktorskich warsztatch choreoterapii, improwizacji w kontakcie i japońskiego tańca butoh. Współpracuje z Ośrodkiem Rozwoju Osobistego Kobiet "Dojrzewalnia Róż", gdzie prowadzi własne warsztaty taneczne z elementami pantomimy.
W lecie dużo czasu spędza na desce windsurfingowej a w zimie na nartach.  
|
||||||
John Corsa (amerykański jazz i modern dance)
Tancerz i pedagog amerykański. Już jako chłopiec aktywnie uprawiał gimnastykę. Tańca zaczął uczyć się w Boulder (Kolorado). Później studiował na University of the Arts, a jednocześnie występował gościnnie jako tancerz w Schuylkill Valley Regional Dance Comapany oraz Contempra Dance Theatre. Stale doskonalił swój warsztat taneczny u różnych pedagogów, a przede wszystkim pod kierunkiem Michelle Jones-Wurtz, która zachęciła go też do pracy pedagogicznej. Jego praktyczne umiejętności, pasja taneczna i urok osobisty zjednują mu wszędzie dużą rzeszę studentów. W 2002 roku artysta przyłączył się do znanej w Stanach Zjednoczonych grupy Momix Dance Theatre, uprawiającej post-modern dance, z którą występował również w Hiszpanii. Obecnie tańczy z kalifornijskim zespołem Diavolo Dance Theatre i współpracuje z Contempra Dance Theatre w Pensylwanii. Prowadzi też zajęcia pedagogiczne i występuje gościnnie z innymi grupami tanecznymi wschodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych. W 2005 roku po raz pierwszy
tańczył i uczył podczas Lądeckiego Lata Baletowego, zdobywając uznanie i wielką popularność wśród widzów i uczestników festiwalu.
|
||||||
Michał Czyżewski (MTV Video Dance)
tancerz hip-hopowy i towarzyski. Posiada klasę taneczną "A" oraz klasę taneczną "A" w standardzie. Swoją taneczną przygodę rozpoczął w Studiu Tańca "GEMAR". Tańca nowoczesnego, uczył się między innymi od Magorzaty Gietler (Funky Jazz, taniec współczesny itd.) oraz brał udział w wielu warsztatach tanecznych, między innymi z Allasan'em Wat'em (Funky Jazz, Latino Jazz), Witoldem Jurewiczem (Taniec współczesny), czy Jay'em, Moncellem, Filipem Czeszykiem (hip-hop).
Od lat interesuje się hip-hopem. Jest vice-mistrzem Świata w duetach hip-hop z 2000 roku. Wielokrotny Mistrz Polski w hip-hopie, zwycięzca Ogólnopolskich Turnieji Tanecznych, finalista Międzynarodowych Turnieji Tanecznych. Obecnie cały czas się szkoli u róźych trenerów. Jest instruktorem tańca hip-hop w Akademii Tańca ESENS we Wrocławiu. Przygotowywał choreografie do pokazów tanecznych przed koncertami takich gwiazd ja Mandaryna czy Doda zespołem Virgin. W Lądku poprowadzi zajęcia z MTV Video Dance, które bardzo są zbliżone stylem do tańca hip-hopowego.
|
||||||
Tomasz Dajewski (pantomima)
Aktor - mim, reżyser, choreograf. Od lutego 1978 do grudnia 1981 roku słuchacz tworzącego się przy Teatrze Śląskim w Katowicach Studia Pantomimy, które wkrótce przekształca się w Uniwersytecki Teatr Pantomimy. 11 lat we WROCŁAWSKIM TEATRZE PANTOMIMY Henryka Tomaszewskiego. Od lutego 1982 do końca 1992r. udział we wszystkich przedsięwzięciach teatru. Wznowienia: "Spór", "Hamlet - ironia i żałoba", Rycerze króla Artura". Premiery: "Perykles", - II'83, "Syn marnotrawny" - XII'83, "Akcja - sen nocy letniej" - VI'86, "Król siedmiodniowy" - XII'88, "Cardenio i Celinda" - XI'90. Telewizyjne adaptacje "Rycerzy króla Artura" oraz "Syna marnotrawnego".
Od początku 1993 roku niezależny aktor - mim oraz konsultant i reżyser ruchu scenicznego. Występy gościnne w charakterze mima i aktora dramatycznego m. in.: opery "Król Edyp" (Strawińskiego) i "Antygona" (Honeggera) wg Sofoklesa w reż. K. Zanussiego - Teatro Garibaldi-Politeama w Palermo - II'93, miniatura pantomimiczna "Skazani na ruch" wg własnego pomysłu w BWA i Muzeum Architektury we Wrocławiu - V'94, rola Diabła w filmie "Bajarze ludowi" w reż. J. Skalskiego - VI'94, "Pod spodem" wg pomysłu i w reż. Zb. Waszkielewicza w Teatrze Rozrywki w Chorzowie - III'95, rola Bully w "Przedstawieniu pożegnalnym" wg P. Müllera w Teatrze Studyjnym w Łodzi, Filozof w "Nie-Boskiej komedii" Z. Krasińskiego w Teatrze Studyjnym, Anioł w "Dopełnieniu miłości" wg R. Musila w Teatrze Studyjnym, Szabernak w "Balladzie o wielkiej makabrze" Ghelderode'go w Teatrze Studyjnym, miniatura pantomimiczna "Było to..., czy będzie?..." wg własnego pomysłu w Polanicy Zdroju - V'99, akcje na ASP we Wrocławiu w ramach festiwalu nauki: "Dokumentaliści" - IX 2000, "Ruchoma przestrzeń cielesna" - IX 2001.
W sezonach 1996/97 i 97/98 wykładowca w PWSFTv i T w Łodzi. Od IX'97 do XII'99 zatrudniony jako reżyser ruchu scenicznego w Teatrze Nowym w Łodzi.
Od 15 kwietnia 2005 założyciel i animator Teatru MIMODROM. |
||||||
Marta Dębska – Polska (flamenco)
absolwentka Wydziału Socjologii UW; od 1991r. zajmuje się tańcem flamenco; uczyła się w Niemczech i w Polsce podczas kursów prowadzonych przez zaproszonych tancerzy hiszpańskich, a obecnie stale doskonali swój warsztat u najlepszych nauczycieli w Sewilli, takich jak: El Torombo, Alicia Marquez, Belen Maya, Manolo Marin i Andres Marin. Na scenie prezentuje znakomitą technikę i indywidualny styl, a jej temperament i oryginalna hiszpańska uroda nie pozwalają uwierzyć, że jest Polką, a nie rodowitą Andaluzyjką. Jej talent znajduje uznanie w Polsce i zagranicą. Marta co roku jest gościem festiwalu flamenco w Berlinie. Tańczyła z zespołem Gipsy Kings podczas gali telewizyjnej Vena'99, z Marylą Rodowicz w przedstawieniu Karnawał 2000 oraz w wielu innych produkcjach telewizyjnych. W kwietniu 2002r. wraz z zespołem Ballet Flamenco Antonio Perujo odbyła tournee po Francji i Szwajcarii.
Na stałe współpracuje jako solistka z najlepszym w Polsce zespołem grającym muzykę flamenco – Los Payos oraz występowała w Polsce z andaluzyjską grupą Agustina de la Fuenta
Od lat prowadzi zajęcia dla amatorów w Studio Flamenco przy LO im. Cervantesa oraz Studio Taneczno-Aktorskim przy Szkole Baletowej w Warszawie. Ma bogate doświadczenie w prowadzeniu kursów intensywnych – tak dla amatorów, jak i dla profesjonalnych tancerzy innych stylów, którzy we flamenco poszukują inspiracji i wzbogacenia własnej techniki.
|
||||||
Izabela Drążewska - Ishanghri-seva (Taniec hinduski - Odissi)
Tancerka odissi - klasycznego tańca indyjskiego, bolywood i tańca orientalnego. Taniec i ruch interesują ją od najmłodszych lat, próbowała swoich sił w balecie, wschodnich sztukach walki i jodze. Odissi praktykuje od 1997, taniec orientalny od 2003 roku. Naukę odissi rozpoczęła w Danii, potem uczyła się w Anglii i oczywiście w Indiach, w Gunjan Dance Academy, Cuttack oraz Kalingayana Tourya Trikam, Bhubaneshwar. Miała okazję uczyć się również indyjskiego tańca ludowego. Od 2006 roku jest instruktorką tańca indyjskiego, bollywood i brzucha w Szkole Tańca Milagro, w Szczecinie. Jest również wizażystką oraz nauczycielem jęz. angielskiego.
Tajniki tańca odissi poznawała pod kierunkiem takich nauczycieli jak: Lucy Chatterjee, Guru Shankar Behera, Sheela Mahapatra, Puspita Misra, Meera Das i Guru Sangram Keshari Behera. Uczyła się również tańca indyjskiego od specjalizującego się w bharatanatyam Guru Abdul Manaff Sarambathkandi Saidumohamed.
Taniec brzucha poznała dzięki nauczycielom z Polski i z zagranicy, jednocześnie pracowała nad własnym stylem. Największe wrażenie zrobiła jednak na niej Orit Maftsir.
Obecnie współpracuje z Fundacją Viva Kultura. Występowała na wielu tradycyjnych i narodowych świętach indyjskich, jak np. Janmasthami, Divali, oraz imprezach indyjskich jak Dni Kultury Wedyjskiej we Wrocławiu czy Festiwale Indii Fundacji Viva Kultura. Tańczyła za granicą w: Indiach, Danii, Belgii, Holandii, Republice Czeskiej.
|
||||||
Iwona Florczyk
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Stefania Fesneau (Tango argentyńskie)
Niezwykle utalentowana o pięknej urodzie tancerka tanga młodego pokolenia; od sezonu 2007/2008 partnerka taneczna Jakuba Korczewskiego. Pierwsze kroki w tangu stawiała w warszawskim klubie tanga Złota Milonga. Jej tanecznymi mistrzami byli argentyńscy nauczyciele tanga: Chicho Frumboli i Juana Sepulweda, Damian Rosenthal i Celine Ruiz, Fabian Salas iCarolina de Rivero, Esteban Moreno i Claudia Bodega. Razem z Jakubem Korczewskim prowadzi regualnre zajęcia i warsztaty tanga w szkole Złota Milonga. Wspólnie występują na wielu pokazach tanecznych. W tym roku, m.in. w Warszawie, Lublinie, Orońsku, Rajgrodzie, Rydze (Łotwa).
Vianna R. Asencio García
Ukończyła Podyplomowe Studia Zarządzania Kulturalnego, IDEC (Universitat Pompeu Fabra) w Barcelonie (Hiszpania) oraz licencjat na wydziale Marketingu i Handlu - studia 4-letnie Pontificia Univ. Católica Madre y Maestra na Dominikanie.
Kurs nauczycielki tańca jazz ukończyła w Escola Eulalia Blasi, adscrita al Institut del Teatre. Baletu klasycznego, jazz, nowoczesnego współczesnego uczyła się w Wyższej Szkole Baletowej w Barcelonie , Taller de Danza Moderna oraz Jazz Ritmos Espacio de Danza. Baletu uczyła si ę w latach 1981 - 1988 w Academia de Ballet Santo Domingo i Academia de Ballet Eladia Rodríguez de Cuello.
Flamenco i tańce hiszpańskie tańczyła w "Gitanilla" Taller de Danza Espanola.
Taniec brzucha uczyła się u Vanessy Angulo Centro de Danza del Medio Oriente.
Brała udział w programach telewizyjnych: Punto Final, Ritmo del Sabado, Dominikana.
Tańczyła w Teatrach Narodowych: Cascanueces, Aladino, Petrouchka, Cenicienta, Sueno de un canillita, Dominikana
Uczyła tańca hiszpańskiego i flamenco w Wyższej Szkole Baletowej, Dominikana.
Pedagog od tańca Hiszpańskiego i Flamenco na obozie letnim Fortaleza Ozama
Pedagog od tańca hiszpańskiego i flamenco "Gitanilla" podczas warsztatów tańca hiszpańskiego.
Pełniła rolę Asystenta do Produkcji i Catering podczas produkcji niezależnego filmu pełnometrażowego ¨La isla de Toth¨( Hiszpania ).
Bożena Głodkowska (tańce greckie)
Z zawodu dziennikarz i redaktor, prywatnie wielka miłośniczka Grecji, a zwłaszcza greckiej muzyki i tańca. Członek Towarzystwa Przyjaciół Grecji. Tańczyć uczyła się pod okiem Ireny Argira Tsermegas - z pochodzenia Greczynki, od wielu lat propagującej kulturę grecką w Polsce, Janisa Karajanisa - tancerza słynnego Teatru Tańca Greckiego "Dora Stratou" w Atenach, Kiriakosa Chamalidisa - greckiego choreografa uczącego w Grecji i w Niemczech. Od kilku lat prowadzi i współprowadzi (wraz z Argira Tsermegas) warsztaty tańców greckich organizowane kilka razy w roku przez Towarzystwo Przyjaciół Grecji, we współpracy m.in. z Mazowieckim Centrum Kultury i Sztuki, ośrodkiem KINED, Galerią "Szafa", Polskim Towarzystwem Carla Orffa, Ośrodkiem Kultury Ochoty Eko-Oko i innymi ośrodkami w Warszawie i poza nią, szkołami.
Wielokrotnie uczestniczyła w pokazach greckich tańców - prezentowała je m.in. w telewizyjnych programach "Kawa czy herbata", na Wieczorze Wielokulturowym odbywającym się w ramach konferencji "Dialog pomiędzy cywilizacjami", na spotkaniach i imprezach okolicznościowych (wiele z nich zostało zorganizowanych pod patronatem Ambasady Greckiej w Warszawie).
Co roku ma okazję regularnie sprawdzać i doskonalić swoje umiejętności taneczne "na żywo" w ojczyźnie Zorby, m.in. na Krecie.
Wielokrotnie uczestniczyła w pokazach greckich tańców - prezentowała je m.in. w telewizyjnych programach "Kawa czy herbata", na Wieczorze Wielokulturowym odbywającym się w ramach konferencji "Dialog pomiędzy cywilizacjami", na spotkaniach i imprezach okolicznościowych (wiele z nich zostało zorganizowanych pod patronatem Ambasady Greckiej w Warszawie).
Co roku ma okazję regularnie sprawdzać i doskonalić swoje umiejętności taneczne "na żywo" w ojczyźnie Zorby, m.in. na Krecie.
 |
 Ewa Głowcka w partii Odetty w "Jeziorze łabędzim" (fot.J. Multarzyński) |
Ewa Głowacka – Polska (repertuar klasyczny)
absolwentka Państwowej Szkoły Baletowej w Warszawie, primabalerina, pedagog tańca, debiutowała kreując rolę tytułową w spektaklu Adama Hanuszkiewicza „Julia i Romeo". Laureatka Grand Prix III Ogólnopolskiego Konkursu Tańca w Gdańsku (1979), III Światowego Konkursu Baletowego w Osace (1980), Nagrody Młodych im. Wyspiańskiego I stopnia (1985). Zapraszana jest jako juror konkursów baletowych. Najważniejsze role: partie tytułowe w „Giselle” i „La Sylphide", „Jezioro Łabędzie", „Śpiąca Królewna", „Don Kichot", „Dziadek do Orzechów". Brała udział w filmach i programach telewizyjnych. Występowała z baletem warszawskim podczas wszystkich tournee w całej niemal Europie. Oklaskiwana była w USA, Kanadzie, Peru, Japonii, na Kubie i Tajwanie.
Damian Gorazdowski
Pedagog, tancerz & choreograf, dyplomowany instruktor tańca jazzowego. Ukończył studium taneczne w Warszawie. "Moje życie artystyczne zaczęło się od roku 1994, kiedy poczułem smak tańca i starałem się dorównać artystom. Od tegoż roku zacząłem tańczyć styl Michaela Jacksona, który do tej pory jest moim idolem i chyba zostanie aż do końca moich dni." Tę technikę taneczną tańczył jako pierwszy w Polsce.
Ukończył kursy taneczne w stylu teatru tańca i tańca modern oraz szkołę tańca jazzowego. Kształcił się m.in. u Jacka Ochmańskiego. Był w zespole Ex Tempore - teatr tańca. Obecnie jest studentem studiów magisterskich o kierunku pedagogika w Dolnośląskiej Szkole Edukacji TWP we Wrocławiu (Akademia Pedagogiczna). Od 2002 pracuje z dziećmi w placówkach oświatowych. Prowadzi szkolenia dla instruktorów tańca, pracuje jako sędzia disco. Założył Centrum Kształcenia i Doskonalenia Umiejętności Tanecznych.
Alba Holder (Salsa Cubana - ladies'styling)
Nazywam się Alba Holder. Jestem Kubanką. Pochodzę z Hawany. Od szesnastu lat mieszkam w Polsce, we Wrocławiu. Prowadzę tu szkołę tańca latynoamerykańskiego. Kiedy mam złe samopoczucie po prostu włączam jakąś płytę i tańczę, tańczę, tańczę. Zapewniam, że nie ma lepszego lekarstwa na depresję. W tańcu najważniejsze jest wyczucie rytmu i pobudzenie wyobraźni, ale wiele zależy również od partnera. Połączenie ruchów ciała, falowanie przy dzwiękach muzyki kubańskiej, wenezuelskiej czy meksykanskiej jest świetnym relaksem nie tylko dla ciala, lecz rownież dla ducha. Każdy nasz krok, ruch ręki, wyraz twarzy jest odzwierciedleniem naszych uczuć, pragnień i tęsknot.
Taniec pozwala sie wyzwolić, odkryć nasze wnętrze, pokazać swoje JA. Pozwala choć przez chwilę obudzić nasze marzenia...
 |  |
Dorota Janowska (Hula)
Z wykształcenia anglistka. Stypendystka Fulbrighta w Dance Department, Temple University w Filadelfii, gdzie badała taniec czarnoskórych Amerykanów jako wyraz ich walki o prawa społeczne. Autorka artykułów na temat tańca amerykańskiego oraz przekładów literackich.
Tańca hula uczyła się na Hawajach u Susan Pa'iniu Floyd i Kawaikapuokalani Hewetta. Wykonuje świątynny masaż hawajski lomi lomi nui i masaż pulsacyjny. Fascynuje ją praca z ciałem oraz odnajdywanie jego wewnętrznej mądrości poprzez oddech, ruch i taniec. Uczestniczyła w wielu szkoleniach tanecznych oraz terapii tańcem. Współprowadziła grupę terapii tańcem i oddechem. Posiada certyfikat Practitioner of Art of NLP. Jest praktykiem integracji oddechem oraz absolwentką międzynarodowej szkoły Inner Adventure Programmes. Jest współzałożycielką Ośrodka Twórczej Ekspresji Kobiet "Estera" w Lublinie, gdzie prowadzi różne warsztaty.
ROBERT "Robson" JAŻDŻEWSKI aka "Bromz" (Fitness Dance, Video Clip Dance)
Jego pasją jest taniec i fitness, a także wszystkie formy rekreacji. Swoją przygodę z tańcem rozpoczął w wieku 10 lat - tańcem towarzyskim i klasyką. Zdobywał klasy taneczne, występując na licznych turniejach. W roku 1996 zainteresowania swoje rozszerzył o taniec: break dance, jazz i "hip hop".
Rok 2000 to nowa pasja: fitness i salsa. Zdobył uprawnienia państwowe instruktora fitness, uczestniczył w licznych konwencjach, doszkalał się na różnych warsztatach i master class'ach m.in. u:
Tony Stone - tancerz, New style hip hop i jazz, choreograf koncertów i teledysków, trenował tancerzy takich sław jak m.in. Salt N' Peppa, Falco, LL Cool J, Lutricia McNeal, Kelis, Daniel Hall, Michael Jackson, Britney Spears, Sisqo, Justin Timberlake, NSYNC, Beyonce, Destiny's Child, Kelly Rowland, Whitney Houston, Gwen Steffani, Christina Aguilera, Ricky Martin i Jennifer Lopez.
Calvin Wiley - tancerz jazz'owy "Broadway Dance Teathre", dyrektor artystyczny "Calvin Wiley Dance Teathre" w Nowym Jorku, instruktor fitness.
Robert Steinbacher - uczestniczył w tworzeniu wielu musicali, tancerz nowoczesny, zdobywca tytułu "Mr World Fitness", instruktor fitness.
W międzyczasie fetował sukcesy w aerobiku sportowym, zdobywając wiele medali. Obecnie oprócz szkolenia początkujących adeptów fitnessu, jest choreografem: Video Clip Dance oraz MTV Dance. W roku 2006 zdobył tytuł "Najpopularniejszego Instruktora Roku". Przez 7 lat pracy, przeprowadził, współorganizował ponad 40 imprez związanych z fitnessem, tańcem i rekreacją, prowadził bloki na konwencjach i maratonach fitness, a współpracował m.in. z TVP1. Jest ekspertem w dziale "Taniec" portalu fit.pl.
Tony Stone - tancerz, New style hip hop i jazz, choreograf koncertów i teledysków, trenował tancerzy takich sław jak m.in. Salt N' Peppa, Falco, LL Cool J, Lutricia McNeal, Kelis, Daniel Hall, Michael Jackson, Britney Spears, Sisqo, Justin Timberlake, NSYNC, Beyonce, Destiny's Child, Kelly Rowland, Whitney Houston, Gwen Steffani, Christina Aguilera, Ricky Martin i Jennifer Lopez.
Calvin Wiley - tancerz jazz'owy "Broadway Dance Teathre", dyrektor artystyczny "Calvin Wiley Dance Teathre" w Nowym Jorku, instruktor fitness.
Robert Steinbacher - uczestniczył w tworzeniu wielu musicali, tancerz nowoczesny, zdobywca tytułu "Mr World Fitness", instruktor fitness.
W międzyczasie fetował sukcesy w aerobiku sportowym, zdobywając wiele medali. Obecnie oprócz szkolenia początkujących adeptów fitnessu, jest choreografem: Video Clip Dance oraz MTV Dance. W roku 2006 zdobył tytuł "Najpopularniejszego Instruktora Roku". Przez 7 lat pracy, przeprowadził, współorganizował ponad 40 imprez związanych z fitnessem, tańcem i rekreacją, prowadził bloki na konwencjach i maratonach fitness, a współpracował m.in. z TVP1. Jest ekspertem w dziale "Taniec" portalu fit.pl.
Kelly Jenkins (amerykański tap dancing)
Amerykańska tancerka, pedagog i choreograf. Właścicielka i dyrektor Fayette School of Ballet oraz szefowa i baletmistrzyni zespołu Ballet Lafayette. Od 10 lat prowadzi własną szkołę, która uczy różnych rodzajów tańca dzieci i młodzież. Sama specjalizuje się tam w nauczaniu baletu klasycznego i techniki puent. Zrealizowała jako choreograf kilka pełnospektaklowych baletów, jakich jak: "Kopciuszek", "Alicja w Krainie Czarów", "Piotruś Pan", "Ołowiany żołnierzyk" i wiele innych autorskich prac choreograficznych. W latach 1998 i 2002 uczestniczyła też w przygotowaniu przedstawienia "Dziadka do orzechów" w profesjonalnym zespole International Ballet Theater pod dyrekcja Władimira Szumejkina i Aleksandra Bojcowa. Współpracowała jak tancerka i choreograf z Innovations Dance Company, zdobywała też doświadczenia w Dallas Ballet Theater, Dallas School of Arts i Arts Magnet w Dallas, a wcześniej szlifowała swój warsztat taneczny u takich mistrzów, jak: Nat Home Alvin Ailey, Merce Cunningham,
Finis Jung, Al Gilbert, Brenda Buffalino i Gus Geiordiano. Jest także cenionym pedagogiem i znawcą amerykańskiego tap dance.
Paulina Jędrzejewska (comtemporary technique)
absolwentka Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej w Warszawie oraz Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, Wydział Edukacji Muzycznej – specjalność Pedagogika Baletu. Brała udział w licznych warsztatach tańca współczesnego organizowanych przez: Polski Teatr Tańca Ewy Wycichowskiej w Poznaniu i Burning Feet Inc. Suzanne Grace w Szczecinie. Na swoim koncie ma udział w spektaklach: Teatr Rampa w Warszawie – „80 dni dookoła świata", Teatr Muzyczny Roma w Warszawie – „Orfeusz w piekle", reż. Wojciech Kępczyński, „Piotruś Pan” (Syrena) – chor. i reż. Janusz Józefowicz, „Grease", reż. Wojciech Kępczyński, chor. Jacek Badurek, udział w koncertach z Ewą Kuklińską, programach telewizyjnych: „Bal Sylwestrowy z Jedynką” TVP 1, „Gorączka złota” – TVN, „Gra w przeboje"-RTL7,
„Co nam w duszy gra” – TVP2, „Jaka to melodia” – TVP1, 10-lecie TV Polonia. Koncerty w choreografii Zofi Rudnickiej i innych programach. Aktualnie pracuje w Ogólnokształcącej Szkole Baletowej w Warszawie i Teatrze Muzycznym Roma.
Ruta Kambli (taniec indyjski)
Ruta Kambli pochodzi z Mumbaju, z Indii, gdzie pracuje jako główny instruktor - Nritya Parichay w 'Center for Dance Education - Bharatanatyam Style' (Nritya Parichay w dosłownym tłumaczeniu oznacza - wprowadzenie do tańca).
Ruta od siedmiu lat jest nauczycielką i propagatorką "Indyjskiego Tańca Klasycznego - Styl Bharatanatyam", posiada doskonałe wykształcenie w tej wyjątkowej i historycznej formie sztuki; studiowała pod kierunkiem Dr. Smt. Uma Rele - od przeszło 25 lat słynnej mistrzyni stylu Bharatanatyam. Po latach wytężonej pracy, poświęcenia i zdeterminowania, Ruta osiągnęła etap, doskonałego wyrażenia się w tej dynamicznej formie tańca. Jej doświadczenia w tej dziedzinie niezmiernie wzbogacił trening, polegający na zrównoważeniu zdobytej wiedzy, zrozumienia technik i różnych aspektów relacji tanecznych, z ogromną i zróżnicowaną kulturą Indii.
Po upływie wielu lat, podjęła się iście Herkulesowego zadania, przekazując swą pasję i wiedzę w nauczaniu indyjskiego tańca klasycznego szerokim i zróżnicowanym grupom studentów. Prowadzi ona regularne kursy szkolące w Mumbaju, w Indiach. Wielu studentów z całego świata przybywa do Indii by się od niej uczyć. Gdy warsztaty się kończą studenci odchodzą, pełni wiedzy praktycznej z tej wyjątkowej dziedziny tańca, a także pełni miłości do kultury i historii, która spowodowała narodziny tej niezwykłej formy sztuki.
Ty także możesz skorzystać z jedynego w swoim rodzaju doświadczenia nauki klasycznego tańca indyjskiego - stylu Bharatanatyam, poprzez uczestniczenie w warsztatach taneczno-choreograficznych w Lądku Zdroju.
Monika Kołosińska (country line)
tancerka, specjalizuje się w tańcach latynoamerykańskich i coutry line
Agata Kowalczyk (taniec irlandzki)
Instruktor, choreograf w szkole tańca irlandzkiego i szkockiego ISTA. Agata Kowalczyk od wielu lat tańczyła w ludowych zespołach tańca, w roku 1997 uzyskała dyplom instruktora tańca Ministerstwa Edukacji (specjalizacja: taniec ludowy). Uprawiała różne techniki tańca, m.in. taniec ludowy, klasyczny, irlandzki. Od 2004 związana z ogólnopolską szkołą Tańca irlandzkiego i szkockiego ISTA, w której jest jednym z instruktorów oraz jednym z choreografów repertuaru grupy tańca irlandzkiego i szkockiego ISTA.
Jakub Korczewski (Tango argentyńskie)
Jakub Korczewski jest twórcą i właścicielem klubu tanga argentyńskiego Złota Milonga.
Jest to jedyny klub tanga w Polsce i jeden z nielicznych w Europie. We wrześniu 2008 r. klub będzie obchodził swoje pięciolecie.
- założyciel najsłynniejszej nieistniejącej już warszawskiej milongi przy ulicy Złotej w Warszawie.
- od 2003r. prowadzi szkołę tanga w Warszawie w Ogrodzie Krasińskich, uczy tanga od 2002r.
- propagator i animator kultury tanga, tańca, muzyki rozumianej jako styl życia milonguero.
- twórca wielu słynnych warszawskich imprez tangowych: "Milongi Revolveros" 2004, tangowego pokazu mody "Tango Mi Amor" 2004, wernisaży fotograficznych, wieczorów literackich i muzycznych; organizator tangowych wyjazdów wakacyjnych (Olecko 2004, Dąbrówno 2005, Rajgród 2006, Rajgród 2007) i zimowych (Szczyrk 2007); tangowych bali sylwestrowych, propagator grania na milongach muzyki na żywo i zapraszania do współudziału w milongach wielu artystów i zespołów muzycznych (Al Tango, Machina Del Tango, Tangata Quintet, Otros Aires).
- pomysłodawca i twórca milong kostiumowych, pomysłodawca idei Spontantang (tańczenia tanga na ulicach miast), tangowych sesji fotograficznych, "Karnawałowej Tangomanii 2007"
- czołowy tancerz tanga w Polsce - zaczynał w 1997r. Ma za sobą wiele pokazów na imprezach tangowych, komercyjnych, artystycznych, telewizyjnych i prywatnych dla własnej przyjemności. (występował w show tangowym guru tanga argentyńskiego Carlosa Copesa w Teatrze Wielkim w Warszawie w 2004r, w show tangowym "Tango Historias" w 2006r., na warszawskim festiwalu tanga w 2007r., na scenie w Cafe Tortoni w Buenos Aires (Argentyna) w 2006r); w tangu najważniejsza jest dla niego zawsze partnerka i muzyka, to w nich szuka i czerpie swoje inspiracje i natchnienie.
- niezmiennie od 5 lat prowadzi własną milongę w Warszawie w Ogrodzie Krasińskich. Jego tangowe, bardzo klimatyczne imprezy na ogół kończą się nad samym ranem i należą do najbardziej ulubionych i najdłużej trwających milong w tangowym świecie.
Tak mówi o sobie, tangu, swoich inspiracjach i obsesjach:
Moje tango zaczęło się od fascynacji pewną kobietą i trwa nieprzerwanie od kilku lat. Dzisiaj, po przetańczeniu setek nocy i tysiąca milong, kobiet, do których odczuwam ogromną tangową fascynację, jest już zdecydowanie więcej, choć swoje serce ofiarowałem tylko jednej. Jako tanguero nie wyobrażam sobie życia bez tanga, czy też tygodnia bez Złotej Milongi i ludzi, którzy do naszego klubu przychodzą. Tango otacza nas tak silnymi emocjami, że trudno się od nich wyzwolić. Chcemy ich więcej i chcemy się nimi dzielić z innymi. Pokazać siłę, energię i radość jaką można czerpać z tego tańca. To napędza mój każdy "zwykły" dzień. Czasami ludziom wydaje się, że tango to wyuczony zestaw kroków i postawa ciała, którą należy przyjąć na parkiecie. Że tango to rytm, równowaga i łączenie stóp; figury albo kroczki, na palcach albo na piętach, w bliskim trzymaniu albo w otwartym, z muzyką taką czy inną. Nie, to nie jest tango. To są tylko wyuczona i konieczna technika tańca oraz nasze preferencje - potrzebne i zawsze obecne w tańcu, ale to nie one decydują o tym, czym tango jest. Moje tango to emocje i radość dzielenia się nimi z drugą osobą w czasie tańca. Jeżeli na milondze słyszysz cortinę, a mimo to całym ciałem ciągle pragniesz tańczyć z tym samym partnerem, to powiedz mu o tym, poczekaj aż skończy się muzyczny przerywnik i tańcz dalej - to jest tango.
Pomysł założenia Złotej Milongi - mojego tangowego dziecka - zrodził się z ogromnej potrzeby stworzenia miejsca, które zawsze jest otwarte dla wrażliwych tangowiczów i ludzi, którzy są ciekawi tanga. Sam nie wiem, jak to się udało, że Złota Milonga powstała mimo różnych trudnych momentów, jak to się stało, że działa i ma się doskonale, z roku na rok coraz lepiej. Na pewno dzieje się tak dzięki ludziom, którzy ją tworzą i którzy do niej tak często przychodzą. To dzięki tej ludzkiej, przyjacielskiej energii wieczory w Złotej Milonze wyglądają tak a nie inaczej.. Nie wyobrażam sobie dnia bez Złotej Milongi ani bez tanga. Tydzień w tydzień czekam aż dzień się skończy i rozpocznie się moja milonga w Ogrodzie Krasińskich, z utęsknieniem czekam na moment, gdy na parkiet wchodzą tangueros, gdy robi się coraz tłoczniej, gdy atmosfera zagęszcza się, gdy choć stoi się w otoczeniu bardzo wielu ludzi i to często nieznanych, obcych, to mimo wszystko czujesz się dobrze, jak u siebie, "jak w domu" - jak to często słyszę od naszych tangowych przyjaciół. Złota Milonga to miejsce spotkania nowych ludzi: z innych dzielnic Warszawy, innych miast, państw i kontynentów. Przyjeżdżają do nas ludzie z bardzo odległych miejsc. Widzę obcych mężczyzn i cudowne kobiety, z którymi nie chce się przerywać tańca, z którymi milonga jest zawsze za krótka, choć trwa do rana. Dawno temu usłyszałem, że milonga to " 3-minutowy romans na parkiecie z na oczach tłumu". To wielki mit i siła tanga.
Tango to niezwykła rozrywka dla dorosłych i bardzo dojrzałych ludzi. Tango zmieniło moje życie, na moich oczach zmienia je też innym. Mężczyźni mogą poczuć się silni i męscy; kobiety w tangu są cudownie i nieskończenie kobiece; ich widok, sposób poruszania, sukienki, buty, pończochy, ozdoby, makijaż i zapach - doprowadzają nas mężczyzn do tangowego szaleństwa - nie możemy przestać tańczyć, dajemy im naszą męską energię i bierzemy ich kobiecą - to przygoda bez kresu, trwająca nieprzerwanie przez całe życie.
Tango jest dla mnie rozmową z kobietą, wyczuciem, czego ode mnie oczekuje, i co może mi ofiarować. Kobieta jest dla mnie w tangu najważniejsza, zawsze ważniejsza od wykonywanych figur i kroków, ważniejsza nawet od muzyki; cały taniec podporządkowuję jej i jej tanecznym możliwościom. W tangu staram się wyczuć jej nastój, w słuchać się w jej pragnienia i zabrać w bardzo daleką podróż do mojej krainy tanga.
Nikt tak naprawdę nie wie, dlaczego niektórzy ulegają tej hipnotycznej sile tanga, a inni nie. Życie tych pierwszych zmienia się o 180 stopni; drudzy przechodzą wokół tanga obojętnie, traktując je jako taniec, a tango to przecież życie, to specyficzny, niezwykły styl życia. W tangu jest tak jak i w romansie: niespokojnie, z wielkimi namiętnościami, z emocjami co chwila skaczącymi w górę i w dół."
- założyciel najsłynniejszej nieistniejącej już warszawskiej milongi przy ulicy Złotej w Warszawie.
- od 2003r. prowadzi szkołę tanga w Warszawie w Ogrodzie Krasińskich, uczy tanga od 2002r.
- propagator i animator kultury tanga, tańca, muzyki rozumianej jako styl życia milonguero.
- twórca wielu słynnych warszawskich imprez tangowych: "Milongi Revolveros" 2004, tangowego pokazu mody "Tango Mi Amor" 2004, wernisaży fotograficznych, wieczorów literackich i muzycznych; organizator tangowych wyjazdów wakacyjnych (Olecko 2004, Dąbrówno 2005, Rajgród 2006, Rajgród 2007) i zimowych (Szczyrk 2007); tangowych bali sylwestrowych, propagator grania na milongach muzyki na żywo i zapraszania do współudziału w milongach wielu artystów i zespołów muzycznych (Al Tango, Machina Del Tango, Tangata Quintet, Otros Aires).
- pomysłodawca i twórca milong kostiumowych, pomysłodawca idei Spontantang (tańczenia tanga na ulicach miast), tangowych sesji fotograficznych, "Karnawałowej Tangomanii 2007"
- czołowy tancerz tanga w Polsce - zaczynał w 1997r. Ma za sobą wiele pokazów na imprezach tangowych, komercyjnych, artystycznych, telewizyjnych i prywatnych dla własnej przyjemności. (występował w show tangowym guru tanga argentyńskiego Carlosa Copesa w Teatrze Wielkim w Warszawie w 2004r, w show tangowym "Tango Historias" w 2006r., na warszawskim festiwalu tanga w 2007r., na scenie w Cafe Tortoni w Buenos Aires (Argentyna) w 2006r); w tangu najważniejsza jest dla niego zawsze partnerka i muzyka, to w nich szuka i czerpie swoje inspiracje i natchnienie.
- niezmiennie od 5 lat prowadzi własną milongę w Warszawie w Ogrodzie Krasińskich. Jego tangowe, bardzo klimatyczne imprezy na ogół kończą się nad samym ranem i należą do najbardziej ulubionych i najdłużej trwających milong w tangowym świecie.
Tak mówi o sobie, tangu, swoich inspiracjach i obsesjach:
Moje tango zaczęło się od fascynacji pewną kobietą i trwa nieprzerwanie od kilku lat. Dzisiaj, po przetańczeniu setek nocy i tysiąca milong, kobiet, do których odczuwam ogromną tangową fascynację, jest już zdecydowanie więcej, choć swoje serce ofiarowałem tylko jednej. Jako tanguero nie wyobrażam sobie życia bez tanga, czy też tygodnia bez Złotej Milongi i ludzi, którzy do naszego klubu przychodzą. Tango otacza nas tak silnymi emocjami, że trudno się od nich wyzwolić. Chcemy ich więcej i chcemy się nimi dzielić z innymi. Pokazać siłę, energię i radość jaką można czerpać z tego tańca. To napędza mój każdy "zwykły" dzień. Czasami ludziom wydaje się, że tango to wyuczony zestaw kroków i postawa ciała, którą należy przyjąć na parkiecie. Że tango to rytm, równowaga i łączenie stóp; figury albo kroczki, na palcach albo na piętach, w bliskim trzymaniu albo w otwartym, z muzyką taką czy inną. Nie, to nie jest tango. To są tylko wyuczona i konieczna technika tańca oraz nasze preferencje - potrzebne i zawsze obecne w tańcu, ale to nie one decydują o tym, czym tango jest. Moje tango to emocje i radość dzielenia się nimi z drugą osobą w czasie tańca. Jeżeli na milondze słyszysz cortinę, a mimo to całym ciałem ciągle pragniesz tańczyć z tym samym partnerem, to powiedz mu o tym, poczekaj aż skończy się muzyczny przerywnik i tańcz dalej - to jest tango.
Pomysł założenia Złotej Milongi - mojego tangowego dziecka - zrodził się z ogromnej potrzeby stworzenia miejsca, które zawsze jest otwarte dla wrażliwych tangowiczów i ludzi, którzy są ciekawi tanga. Sam nie wiem, jak to się udało, że Złota Milonga powstała mimo różnych trudnych momentów, jak to się stało, że działa i ma się doskonale, z roku na rok coraz lepiej. Na pewno dzieje się tak dzięki ludziom, którzy ją tworzą i którzy do niej tak często przychodzą. To dzięki tej ludzkiej, przyjacielskiej energii wieczory w Złotej Milonze wyglądają tak a nie inaczej.. Nie wyobrażam sobie dnia bez Złotej Milongi ani bez tanga. Tydzień w tydzień czekam aż dzień się skończy i rozpocznie się moja milonga w Ogrodzie Krasińskich, z utęsknieniem czekam na moment, gdy na parkiet wchodzą tangueros, gdy robi się coraz tłoczniej, gdy atmosfera zagęszcza się, gdy choć stoi się w otoczeniu bardzo wielu ludzi i to często nieznanych, obcych, to mimo wszystko czujesz się dobrze, jak u siebie, "jak w domu" - jak to często słyszę od naszych tangowych przyjaciół. Złota Milonga to miejsce spotkania nowych ludzi: z innych dzielnic Warszawy, innych miast, państw i kontynentów. Przyjeżdżają do nas ludzie z bardzo odległych miejsc. Widzę obcych mężczyzn i cudowne kobiety, z którymi nie chce się przerywać tańca, z którymi milonga jest zawsze za krótka, choć trwa do rana. Dawno temu usłyszałem, że milonga to " 3-minutowy romans na parkiecie z na oczach tłumu". To wielki mit i siła tanga.
Tango to niezwykła rozrywka dla dorosłych i bardzo dojrzałych ludzi. Tango zmieniło moje życie, na moich oczach zmienia je też innym. Mężczyźni mogą poczuć się silni i męscy; kobiety w tangu są cudownie i nieskończenie kobiece; ich widok, sposób poruszania, sukienki, buty, pończochy, ozdoby, makijaż i zapach - doprowadzają nas mężczyzn do tangowego szaleństwa - nie możemy przestać tańczyć, dajemy im naszą męską energię i bierzemy ich kobiecą - to przygoda bez kresu, trwająca nieprzerwanie przez całe życie.
Tango jest dla mnie rozmową z kobietą, wyczuciem, czego ode mnie oczekuje, i co może mi ofiarować. Kobieta jest dla mnie w tangu najważniejsza, zawsze ważniejsza od wykonywanych figur i kroków, ważniejsza nawet od muzyki; cały taniec podporządkowuję jej i jej tanecznym możliwościom. W tangu staram się wyczuć jej nastój, w słuchać się w jej pragnienia i zabrać w bardzo daleką podróż do mojej krainy tanga.
Nikt tak naprawdę nie wie, dlaczego niektórzy ulegają tej hipnotycznej sile tanga, a inni nie. Życie tych pierwszych zmienia się o 180 stopni; drudzy przechodzą wokół tanga obojętnie, traktując je jako taniec, a tango to przecież życie, to specyficzny, niezwykły styl życia. W tangu jest tak jak i w romansie: niespokojnie, z wielkimi namiętnościami, z emocjami co chwila skaczącymi w górę i w dół."
Anna Krzyśków (modern)
solistka baletu, pedagog, choreograf
 Dominika Krysztoforska z Wojciechem Ślęzakiem w rolach Odetty i Księcia Zygfryda "Jeziorze łabędzim" (fot. J. Multarzyński) |
Dominika Krysztoforska
(techniki rozciagające barre au sol)
absolwentka warszawskiej szkoły baletowej (1994). Rok wcześniej została laureatką Ogólnopolskiego Konkursu Tańca w Gdańsku, otrzymując tam I nagrodę w kategorii juniorek. Po ukończeniu szkoły baletowej zaangażowana do zespołu baletowego Teatru Wielkiego w Warszawie. Już w pierwszym sezonie zadebiutowała jako Odetta w „Jeziorze łabędzim", zwracając powszechną uwagę na swe nieprzeciętne zdolności. Rok 1996 przyniósł artystce Brązowy Medal na II Światowym Konkursie Baletowym w Nagoi (Japonia), Medal Wójcikowskiego przyznawany dorocznie najzdolniejszemu polskiemu tancerzowi młodego pokolenia oraz tytuł solistki. W dwa lata później została pierwszą solistką baletu Teatru Wielkiego – Opery Narodowej. Najważniejsze role artystki w repertuarze klasycznym: Odetta-Odylia w „Jeziorze łabędzim", partia tytułowa w Giselle, Wróżka Delikatności w „Śpiącej królewnie” i Królowa
Śniegu w „Dziadku do orzechów”. W baletach współczesnych choreografów występowała jako: Marina w „Greku Zorbie” Massine'a, Królowa w „Trzech muszkieterach” Prokovsky'ego i Pani T. w „Grach” Wesołowskiego. Tańczyła partię solistyczną w „Carminach burana” Fodora, role Żony, Faszystki i Nauczycielki w „La dolce vita” Zofii Rudnickiej oraz partie Nedieżdy von Meck i Antoniny Milukowej w balecie „Czajkowski” Borisa Ejfmana. Występowała gościnnie z poznańskim Teatrem Tańca Ewy Wycichowskiej w Niemczech.
Renata Łabędź (taniec irlandzki)
tancerka, instruktorka, choreograf tańca irlandzkiego. Od 10 lat prowadzi zespół „Reelandia” (dawniej „Finnan geas”), jest założycielką pierwszej w Polsce szkoły tańca irlandzkiego „Ua Niall” a także organizatorką zawodów w tańcu irlandzkim „Warsaw Feis 2003”, które odbyły się w warszawskim teatrze „Rampa”. Podnosiła swe kwalifikacje za granicą występując w show „Magic of the Dance” (gdzie szkoleniowcami i choreografami byli: Rachel Jackson -instruktorka w szkole tańca Irlandzkiego w Niemczech, Robeaird Homeier również instruktor Szkoły Tańca Irlandzkiego w Niemczech a także Michael Donnelan dwukrotny mistrz świata w tańcu irlandzkim) Stale współpracuje z instruktorami z Wysp Brytyjskich a dla uczniów szkoły „Ua Niall” regularnie organizuje z nimi warsztaty. Jest autorką choreografii do show „Dublin Dancers”,
które miało tournee po Niemczech w miesiącach październik 2001 do luty 2002 i zostało dobrze przyjęte przez publiczność. Dodatkowo od ponad 6 lat prowadzi kursy tańca irlandzkiego w Ośrodku Kultury Ochoty jak i w klubie „Moc Tańca”, które cieszą się dużym zainteresowaniem. Cyklicznie prowadzi warsztaty tańca połączone z zabawami „ceili” podczas „Festiwalu Kultury Celtyckiej” w Dowspudzie gdzie przeciętna liczba uczestników waha się miedzy 150-200 osob. W szkole „Ua Niall” uczy dzieci (począwszy od 6-latków), młodzież jak i dorosłych w grupach początkujących i zaawansowanych. Wszystkie grupy szkolne maja możliwość prezentacji swoich umiejętności zarówno na wszelkiego rodzaju pokazach a także podczas zawodów – Feis. Zespół „Reelandia” w którym czynnie tańczy, współpracuje z zespołami muzycznymi takimi jak „ Carrantuohill” , „Samhain”,
„Shamrock” i występował , miedzy innymi na festiwalu EURO FOLK na Pograniczu 2000, na obchodach Dnia Św. Patryka organizowanych przez Ambasadę Irlandii, również na Balach Św. Patryka, dla British Chamber of Commerce, dla Akcji Humanitarnej, czterokrotnie w Teatrze Rampa, w klubie studenckim „Stodoła”, na obchodach „Dnia Ziemi”, parokrotnie dla Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, na „Przystanku Woodstock” , w Sali Kongresowej podczas koncertu promującego płytę „Carrantuohill” – „Inis”, parokrotnie w programach telewizyjnych takich jak „Rower Błażeja „, „Kawa czy herbata". Zawody „Warsaw Feis 2003", których była współorganizatorką posiadały certyfikat An Coimisiun Le Rinci Gaelacha – Komisji Tańca Irlandzkiego z Dublinu w Irlandii – największej międzynarodowej organizacji zajmującej się rozpowszechnianiem i kultywowaniem tradycji
tańca irlandzkiego na świecie. Certyfikat oznacza, że zawody zostały rozegrane zgodnie międzynarodowymi standardami oraz były sędziowane przez profesjonalnego sędziego An Coimisiun, panią Rose Ellis z Birmingham w Anglii. Do organizacji zawodów włączyły się także Ambasada Irlandii w Polsce , Towarzystwo Przyjaźni Irlandzkiej, Fundacją Kultury Irlandzkiej z Poznania. Podczas zawodów otrzymała puchar w kategorii „Najlepsza Oryginalna Choreografia Nauczyciela” a zespół „Reelandia” wygrał w kategorii „Ceili”.
Beata Łanowiecka (Samba)
Beata Łanowiecka to córka Alby Holder. Urodziła się we Wrocławiu w 1990 roku. Beata nie tylko współpracuje ze swoją mamą jako instruktorka salsy, samby, ale także bierze udział w lekcjach tańca flamenco, funky , hip hop i break dance. Na jej koncie jest wiele występów klubowych i scenowych. Występowała miedzy innymi w IKEI, Muzeum Archtektury, klubie P1, klubie Pod Kolumnami i wielu innych. Beata jest nie tylko dobrą tancerką ale wybitną uczennicą.
Taniec pomaga jej nie tylko w utrzymaniu i podnoszeniu sprawności fizycznej ale spędzaniu wolnego czasu w doskonałym nastroju.
"Zachęcam wszystkich młodych ludzi do tańca"
Bartosz Maj (tańce towarzyskie: walc angielski, wiedeński i in.)
Do roku 2001 członek Klubu Tańca Towarzyskiego "Cantinero". W roku 2000 uczestnik obozu tanecznego z Iwoną Pawłowicz. Nauczyciel tańca towarzyskiego w Manchesterze w Wielkiej Brytanii, w szkołach tańca: Contempra Dance Theatre w Wayne ( USA) i Pottstown Dance Theatre (USA).
Anna Majcher (Modern)
jest studentką drugiego roku wydziału tańca w Rotterdam Dance Academy w Holandii, tańcząc w spektaklach repertuaru szkolnego i pracach studentów choreografii. W Polsce ukończyła Państwową Szkołę Baletową w Bytomiu oraz Szkołę Medyczna. Jej nauczycielami byli m. in. Jacek Łumiński, Tomasz Wesołowski, Andrzej Morawiec. Tańczyła dla Śląskiego Teatru Tańca " Niewinne marzenia u schyłku" w choreografii J. Łumińskiego, Teatru Buffo " Piotruś Pan" J. Józefowicza oraz Pietra Cardillo "Five people seat". Razem z Victoria Fox zdobyła druga nagrodę podczas prezentacji tanecznych w Kaliszu w 2003 roku za spektakl "Nieomal".
|
 
|
 |
 |
Paulo Ricardo Bernardo Marques "Ricardo" (Capoeira, Samba)
Brazylijczyk. Profesor Capoeiry (niebieski pas), Makulele i Samby, również gry na instrumentach (berimbau, atabaque, pandeiro, agogo). Regularne pokazy przed widownią, udział w filmach i innych projektach artystycznych. Naturalne, imponująco sprawne ciało, kreatywność, umiejętność improwizacji, wrażliwość na partnera, poczucie rytmu, prawidłowy oddech, harmonia ciała, głosu i umysłu, waloryzowanie indywidualnych cech i stałe stopniowe pokonywanie własnych barier to tylko niektóre z zalet Capoeirzysty. Capoeira to nieustanna praca nad sobą i relacją z innymi, w atmosferze szacunku, wolności i zabawy. Moim celem jest dać moim uczniom tę radość - radość z ciągłego rozwoju.
Jasmin Mazloum-Pośpiech (syryjski taniec brzucha)
Tancerka, choreograf i pedagog. Założycielka pierwszej w Polsce rewii tańca brzucha. Urodziła się w Syrii w niewielkim miasteczku Idlib. Naukę tańca arabskiego rozpoczęła już jako kilkuletnia dziewczynka w rodzinnym kraju Amina, gdzie poznała styl syryjski i libański, natomiast elementów egipskich i marokańskich nauczyła się podczas pobytu w Libii w grupie kobiet Egipcjanek i Marokanek w Homs. Występy rozpoczęła mając 17 lat. W 1996 roku przyjechała do Polski, gdzie stara się propagować taniec i kulturę arabską. Jako pedagog od pięciu lat prowadzi zarówno kilkudniowe warsztaty, jak i kilkuletnie kursy w całej Polsce. Na stałych zajęciach można poznać techniki tańca, różnorodną muzykę arabską, wykroje strojów i chust, jak i ozdoby używane przez tancerki od henny po biżuterię i kohl. Taniec w jej wykonaniu widzowie mogli podziwiać m.in. na dniach kultury arabskiej w Toruniu, zjeździe archeologicznym w Biskupinie oraz na imprezach organizowanych przez portal arabia.pl.
Jest współzałożycielką projektu "Arabski Pępek" i "Ostatnia Noc Shehrezady". Współpracuje też z Polską Akcją Humanitarną na "Dniach Uchodźcy" i SWPS na Warszawskich Dniach Wielokulturowych oraz z fundacją ks. Karana "Pomóżmy dzieciom godnie żyć". Najczęściej jednak występuje w klubach Sheesha, Kamala. Stałe zajęcia na wszystkich poziomach zaawansowania prowadzi w Szkole Tańca Riviera, Studio Flamenco, Studio Tańca Nie tylko Flamenco Małgorzaty Matuszewskiej oraz Studio Taneczno - Aktorskim przy Szkole Baletowej Hanny Kosiewicz.
strona WWW Jasmin Mazloum
strona WWW Jasmin Mazloum
 (fot. Atelier- W. Bietkowska) |
Teresa Memches (lekcje tańca klasycznego)
absolwentka Państwowej Średniej SzkoŁy Baletowej w Warszawie. W latach 1963 – 1968 jako stypendystka Ministerstwa Kultury i Sztuki, studiowała na wydziale Baletmistrzowskim Państwowego Konserwatorium im. Rimskiego-Korsakowa w Leningradzie pod kierunkiem m.in.: Fiodora Łopuchowa, Natalii Kankowej, Piotra Gusiewa. Jednocześnie uczęszczała do Akademii Tańca im. Agrypiny Waganowej, gdzie ukończyła dwuletni kurs matodyki nauczania tańca klasycznego. Po uzyskaniu dyplomów obu uczelni, odbyła roczny staż w Konserwatorium Leningradzkim jako asystentka prof. Natalii Kamkowej, wzbogacając w ten sposób swoją wiedzę w zakresie literatury baletowej, zwłaszcza repertuaru klasycznego choreografii dawnych mistrzów m.in.: Petipy, Iwanowa, Gorskiego, Fokina. Od 1970 roku pracuje w Polsce, zajmując się działalnością pedagogiczną, baletmistrzowską oraz przygotowuje wznowienia dawnych baletów. Przez wiele lat pracowała jako pedagog tańca klasycznego
i repertuaru baletowego w warszawskiej i poznańskiej szkoły baletowej. Przygotowała wiele pozycji repertuaru klasycznego prezentowanych w czasie spektakli szkolnych, pokazów dyplomowych. Jest autorką wariacji i duetów prezentowanych w czasie konkursów baletowych. Wśród jej absolwentek znajdują się tak świetne solistki Teatru Wielkiego, jak: Anna Białecka, Barbara Kryda, Dominika Krysztoforska, Anna Lipczyk. W latach 1970-1974 współpracowała jako pedagog z Państwowym Zespołem Ludowym Pieśni i Tańca „Mazowsze”. W latach 1974 – 1979 była pedagogiem i baletmistrzem w Polskim Teatrze Tańca – Balecie Poznańskim, pracującym wówczas pod dyrekcją Conrada Drzewieckiego. Pod jej opieką pedagogiczną pozostawali w zespole m.in.: Krzysztof Pastor – później znakomity solista Het National Ballet (Holandia) i choreograf tego zespołu. Z Polskim Teatrem Tańca odbyła wiele, uwieńczonych znakomitymi sukcesami
tournee zagranicznych. Od 1979 do chwili obecnej jest pedagogiem Teatru Wielkiego – Opery Narodowej. Sprawuje opiekę pedagogiczną i artystyczną zarówno nad solistami, jak i zespołem baletowym, pracując z równym powodzeniem nad repertuarem klasycznym jak i współczesnym. Wśród jej podopiecznych znaleźli się tak wybitni artyści polskiego baletu jak: Ewa Głowacka, Beata Więch, Anna Grabka, Ireneusz Wiśniewski, Tadeusz Matacz, Łukasz Gruziel, Bogdan Cholewa, Janusz Mazoń, Mirosław Gordon i wielu innych. Przygotowując kolejne premiery baletowe na scenie Teatru Wielkiego, współpracowała jako asystentka z wieloma wybitnymi choreografami światowej sławy. Poza pracą pedagogiczną w macierzystym teatrze, prowadziła gościnnie lekcje z tak renomowanymi zespołami jak: Sankt Petersburski Teatr Baletu Borisa Ejfmana, balet Deutsche Oper w Berlinie czy Narodowy Balet Meksyku. W 1975 zadebiutowała jako choreograf, rekonstruując na scenie Deutsche
Oper w Berlinie akt Cieni z baletu Bajadera wg M. Pepity. Dwukrotnie przygotowywała realizację Sylfid wg M. Fokina, których premiery odbyły się w 1980 r w Operze Wrocławskiej i w 1988 r w Teatrze Wielkim w Poznaniu.
  |
Anna Mendak (flamenco, taniec brzucha)
Tancerka brzucha i flamenco, z wykształcenia jest psychologiem. Swoją przygodę z tańcem rozpoczęła jeszcze jako dziecko w zespole tańca nowoczesnego, z którym współpracowała przez kilka lat występując i uczestnicząc w turniejach w kraju i za granicą. Tańca flamenco uczyła się biorąc udział w licznych kursach prowadzonych w Polsce i Hiszpanii, ale przede wszystkim pracując indywidualnie oraz pobierając lekcje u cenionych artystów jak: Carmen de Torres, Juan Polvillo, Ana Maria Amahi, Araceli de Alcala, Adela Campallo, El Torombo. Na co dzień jest tancerką znanej polskiej grupy Danza del Fuego oraz Rumbero Flamenco. Wraz z zespołem koncertowała ze znanym śpiewakiem Rafaelem de Huelva, Juanem Polvillo i jego grupą, oraz znakomitym gitarzystą flamenco Rafaelem Cortesem. Współpracowała z gitarzystą i śpiewakiem Rubinem de la Ana występując w duecie, wystąpiła także na Międzynarodowym Festiwalu Gitarowym w Brnie obok akompaniatora Rafaela Cuena Garibi - profesora na Uniwersytecie Guanajuato w Meksyku. W roku 2003 otrzymała stypendium u znanego tancerza Juana Polvillo. W 2004 roku zajęła I miejsce w konkursie na najlepszą polską tancerkę podczas III Łódzkiego Festiwalu Flamenco oraz wygrała nagrodę publiczności. Współpracuje ze słowacko- hiszpańską grupą Agustito, z którą daje koncerty w całej Europie.
Taniec orientalny w stylu egipskim kształciła pod okiem Rosjanki Elwiry Isypowej -światowej brązowej medalistki i Elwiry Janiztki z Berlina, a także podczas wyjazdów do Turcji i Hiszpanii. Na co dzień występuje solowo i w duetach jako "Samira" oraz prowadzi warsztaty i stałe zajęcia tańca brzucha we Wrocławiu w Studio Ruchu.
Jest współautorką spektaklu "Od orientu do flamenco", w którym łączy sztukę flamenco z jej korzeniami - muzyką orientalną i tańcem brzucha. Projekt ten zajął II miejsce na Międzynarodowym Festiwalu Folkowym Ethnosfera 2002. Wielokrotnie gościła na antenie radia i telewizji, współpracowała przez trzy lata z TV Polsat i TVP 2 nagrywając programy dla dzieci i młodzieży: " Pamiętnik nastolatki" oraz " Truskawkowe Studio". Obecnie oprócz działalności koncertowej i pokazów tańca brzucha prowadzi stałe zajęcia Flamenco we Wrocławiu w Klubie pod Kolumnami, w Płockim Ośrodku Kultury i Sztuki, oraz wakacyjne warsztaty flamenco i tańca brzucha w Krzyżowej na Międzynarodowym Kursie Gitarowym, podczas Lądeckiego Lata Baletowego oraz na Biennale Tańca Współczesnego Ewy Wycichowskiej w Poznaniu.
Taniec orientalny w stylu egipskim kształciła pod okiem Rosjanki Elwiry Isypowej -światowej brązowej medalistki i Elwiry Janiztki z Berlina, a także podczas wyjazdów do Turcji i Hiszpanii. Na co dzień występuje solowo i w duetach jako "Samira" oraz prowadzi warsztaty i stałe zajęcia tańca brzucha we Wrocławiu w Studio Ruchu.
Jest współautorką spektaklu "Od orientu do flamenco", w którym łączy sztukę flamenco z jej korzeniami - muzyką orientalną i tańcem brzucha. Projekt ten zajął II miejsce na Międzynarodowym Festiwalu Folkowym Ethnosfera 2002. Wielokrotnie gościła na antenie radia i telewizji, współpracowała przez trzy lata z TV Polsat i TVP 2 nagrywając programy dla dzieci i młodzieży: " Pamiętnik nastolatki" oraz " Truskawkowe Studio". Obecnie oprócz działalności koncertowej i pokazów tańca brzucha prowadzi stałe zajęcia Flamenco we Wrocławiu w Klubie pod Kolumnami, w Płockim Ośrodku Kultury i Sztuki, oraz wakacyjne warsztaty flamenco i tańca brzucha w Krzyżowej na Międzynarodowym Kursie Gitarowym, podczas Lądeckiego Lata Baletowego oraz na Biennale Tańca Współczesnego Ewy Wycichowskiej w Poznaniu.
 |
Wioletta Milczuk (tańce narodowe, tańce śląskie)
Tancerka, pedagog baletu, asystent choreografa w Państwowego Zespołu Ludowego Pieśni i Tańca "Mazowsze", menedżer kultury.
Absolwentka Państwowej Szkoły Baletowej im. Olgi Sławskiej - Lipczyńskiej w Poznaniu oraz Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, Wydział Edukacji Muzycznej - specjalność Pedagogika Baletu. Tancerka Polskiego Teatru Tańca II - Szkoła Poznańska pod kierownictwem Ewy Wycichowskiej w Poznaniu (w latach 1993-94). Od 1994 roku do dnia dzisiejszego pracuje w Państwowym Zespole Ludowym Pieśni i Tańca "Mazowsze" jako tancerka.
Od 2000 roku tancerka - solistka i pedagog tańca, a od 2006 asystentka choreografa w "Mazowszu"
Występowała z Zespołem "Mazowsze" podczas wielu tournee w całej niemal Europie, w USA, Kanadzie, Jordanii, Libanie. Wraz z zespołem brała udział w wielu programach telewizyjnych: "MDM po godzinach", "Familiada" oraz filmie Andrzeja Wajdy "Pan Tadeusz" ( polonez). Poza pracą w Zespole "Mazowsze" prowadzi zajęcia taneczne, warsztaty tańca, pokazy edukacyjne tańca narodowego i ludowego.
 |
Anna Musiał (taniec irlandzki i szkocki)
Tancerka, choreograf i instruktor tańca irlandzkiego i szkockiego. Prowadzi zespół Tańca Celtyckiego "Comhlan". Tańca irlandzkiego uczyła się u wielu cenionych nauczycieli posiadających dyplom Komisji Tańca Irlandzkiego m.in. - Marie Sweeney, Ann-Marie Cunningham, Seana Kilkenny Tima MacCarthy. Tańczy wszystkie rodzaje tańca irlandzkiego, zarówno tańce solowe jak i grupowe. Posiada również dyplom instruktora tańca wydany przez Ministerstwo Kultury i Sztuki.
Od 10 lat prowadzi warsztaty tańca irlandzkiego i szkockiego, na różnych poziomach zaawansowania. Zajęcia prowadzone są dla wszystkich chętnych, bez względu na wiek. Prowadzi również zajęcia w Małopolskim Niepublicznym Ośrodku Doskonalenia Zawodowego Nauczycieli. Podczas zawodów w tańcu irlandzkim "Warsaw Feis 2004" jej uczniowie wywalczyli medale w wielu konkurencjach, a zespół Comhlan zdobył złoty medal w kategorii choreografia własna nauczyciela oraz srebrny w konkurencji tańca ceili.
Wraz z zespołem występowała na wielu imprezach promujących kulturę Irlandii m.in. Dni Św. Patryka w teatrze Rampa, imprezy z okazji pobytu w Polsce Seamusa Heaney'a, podczas Festynu Archeologicznego w Biskupinie, Festiwalu Kultury Celtyckiej w Dowspudzie, Międzynarodowego Festiwalu Tańców Dworskich "Cracovia Danza", Scotske Hry w Sychrovie (Czechy).
Magdalena Niernsë ë (taniec hinduski, pop indyjski, kalaripayattu)
Prezentuje klasyczny taniec Bharata Natyam w stylu szkoly Kalakshetry, ktory poznawala m.in. u p Anny Lopatowskiej oraz w Kerala Kalamandalam (pld. Indie)(w 2001r), najwiecej jednak zawdziecza nauce w szkole dr Neeny Prasad w Trivandru (Kerala, pld Indie) (pobyt 2003/2004). W Trivandrum uczyla sie rowniez sztuki walki Kalaripayattu w C.V.N. Kalari Sangham. Od 2002 roku prezentuje rowniez choreografie w stylu indyjskich tancow filmowych (Bollywood), m.in w ramach projektu Masala Sound System Maxa Cegielskiego (wystepuje jako Lakszmi). Jej taniec promowal rowniez film "Czasem slonce, czasem deszcz".
W 2004 roku zrealizowala rowniez dwie premiery autorskich choreografii "Peacocks" oraz "Ni sabdam".
 |
 |
Robert Nieznański – (break-dance i electro boogie)
Obecnie instruktor, choreograf, manager grupy "SCRAP BEAT"
- tancerz break dance i electro boogie od 1984 roku;
- dwukrotny Vice - Mistrz Polski i lider grupy będącej Vice - Mistrzem Polski w latach 1988 - 1989 r. oraz laureatami czołowych miejsc na ogólnopolskich konkursach tańca;
- 1990 Vice - prezes szkoły tańca o nazwie "GRAND MASTER SCHOOL DANCE", szkoły tańca, w której prowadzone były zajęcia z funky, hip - hop, break dance i electro boogie a jej prezesem był Andrzej Urban;
- od 1994 kierownik artystyczny tancerz i choreograf grupy "Scrap Beat", pod którego kierownictwem zespół zdobywa trzykrotne Mistrzostwo Polski, zajmuje wiele czołowych miejsc na turniejach ogólnopolskich, jak i również wygrywa turnieje międzynarodowe w Szczecinie i Białystoku. Bierze udział w ogólnoświatowym turnieju "BATTLE OF THE YEAR 1996" gdzie plasuje się na 5 - tym miejscu;
- od 1997 roku pod kierunkiem Roberta Nieznańskiego zespół przechodzi na tryb zawodowy i bierze udział w bardzo wielu produkcjach telewizyjnych (m.in. autorski program, "Nasza telewizja", lekcje break dance), reklamach i teledyskach;
- autor choreografii wykonywanej, m.in.do teledysku KASY "Dżu, dżu" i reklamy "Black Jack"; - w 2001 roku wygrywa casting - rola pierwszoplanowa w filmie reklamowym pt. "Najmilsza mi"
- autor artykułów o break dance zawartych w czasopismach: "Ślizg" i "Techno Party";
- od 2002 roku prowadzi warsztaty choreograficzne break dance & electro boogie podczas Lądeckiego Lata Baletowego w Lądku Zdroju;
- od 2004 roku współ producent i choreograf spektaklu pt. "3?R", którego premiera odbyła się w lutym na warszawskim Bemowie.
- tancerz break dance i electro boogie od 1984 roku;
- dwukrotny Vice - Mistrz Polski i lider grupy będącej Vice - Mistrzem Polski w latach 1988 - 1989 r. oraz laureatami czołowych miejsc na ogólnopolskich konkursach tańca;
- 1990 Vice - prezes szkoły tańca o nazwie "GRAND MASTER SCHOOL DANCE", szkoły tańca, w której prowadzone były zajęcia z funky, hip - hop, break dance i electro boogie a jej prezesem był Andrzej Urban;
- od 1994 kierownik artystyczny tancerz i choreograf grupy "Scrap Beat", pod którego kierownictwem zespół zdobywa trzykrotne Mistrzostwo Polski, zajmuje wiele czołowych miejsc na turniejach ogólnopolskich, jak i również wygrywa turnieje międzynarodowe w Szczecinie i Białystoku. Bierze udział w ogólnoświatowym turnieju "BATTLE OF THE YEAR 1996" gdzie plasuje się na 5 - tym miejscu;
- od 1997 roku pod kierunkiem Roberta Nieznańskiego zespół przechodzi na tryb zawodowy i bierze udział w bardzo wielu produkcjach telewizyjnych (m.in. autorski program, "Nasza telewizja", lekcje break dance), reklamach i teledyskach;
- autor choreografii wykonywanej, m.in.do teledysku KASY "Dżu, dżu" i reklamy "Black Jack"; - w 2001 roku wygrywa casting - rola pierwszoplanowa w filmie reklamowym pt. "Najmilsza mi"
- autor artykułów o break dance zawartych w czasopismach: "Ślizg" i "Techno Party";
- od 2002 roku prowadzi warsztaty choreograficzne break dance & electro boogie podczas Lądeckiego Lata Baletowego w Lądku Zdroju;
- od 2004 roku współ producent i choreograf spektaklu pt. "3?R", którego premiera odbyła się w lutym na warszawskim Bemowie.
„Scrap Beat”
formacja taneczna lansująca taniec break dance poprzez udział w różnych produkcjach telewizyjnych znani są m.in. z teledysków Reni Jusis – „Zakręcona", „Graj więcej", K.A.S.A -"Dżu Dżu", reklam „Black Jack", „Bakoma” czy programów TV: „Techno Party", „Rower Błażeja", „Wiktory 2001". Występują na pokazach mody, imprezach promocyjnych, uświetniają targi, koncerty, turnieje.
Ouali Bebe – (afro dance, hip hop disco)
urodzony na Wybrzerzu Kości Słoniowej, w Afryce, instuktor tańca afrykańskiego. Edukację w zakresie tanca i aktorstwa zaczynał w 1972 roku w Narodowym Instytucie Sztuki, na wydziale sztuki ludowej, tańca i dramatu, w Abidjan, na Wybrzeżu Kości Słoniowej. Był członkiem wielu aktorskich i tanecznych organizacji, w tym Baletu Narodowego Wybrzeża Kości Słoniowej, „Thatre d'expression d'Afrique Noire” w Abidjan, grupy „Girivoire” tańca tradycyjnego i nowoczesnego, również w Abidjan oraz uzyskał wykształcenie nauczyciela tańca. Od maja do lipca 1980 r. objeżdżał Europę z grupą „KOTEBA” w tym udział w Festival Mondial de Theatre w Nancy we Francji, jak również występował w Niemczech i Szwajcarii. Opiekował się grupami tanecznymi w swoim kraju w wielu instytucjach takich jak Maison Protestante de l'etudiant, Institut de Formation Sociale, Ecole Americane,
Theatre Americane i Goethe Institut, a od 1981 r. Prowadził zajęcia na zachodniej półkuli. W 1985 r. ukończył „Vienna Conservatory” w zakresie szkolenia tańca i rozpoczął nauczanie tańca nowoczesnego, z elementami tańca ludowego i tańca plemiennego w Niemczech, Austrii, Finalndii i na Węgrzech. Obecnie pracuje jako instruktor w Hochschule fuer Musik und darstellende Kunst” w Mozarteum w Salzburgu. Prowadzi klasę taneczną i pracuje z dziećmi w przedszkolach i szkołach w Austrii oraz w krajach sąsiednich takich jak np. Słowenia, Czechy, Polska, Niemcy czy Szwajcaria.
  |
Adam Oleszkiewicz (hata yoga)
zajmuje się szeroko pojętą ezoteryką. Z kulturą Dalekiego Wschodu zetknął się w 1977 r. i od tamtej pory praktykuje różnorodne ćwiczenia psychofizyczne. Instruktor Hatha Yogi od 1986 r. Nauki pobierał u takich mistrzów, jak Aleksander Wassilew, Swami Vishnudevananda, Vimala Thakar i Gabriella Giubilaro. Zajęcia z własnymi grupami w Łodzi i Warszawie. Instruktorem Chi Kung (styl „Lecący Żuraw”) został w 1997 r. po kilku latach ćwiczeń z mistrzem Liu Zhongchun. Ponadto działa profesjonalnie jako astrolog. Praktykuje ZEN w szkole KWAN UM. Jest doradcą rozwoju duchowego. Ukończył szereg kursów z dziedziny uzdrawiania niekonwencjonalnego, min. Uzdrawianie Ezoteryczne (u Dinah Lawson), Energia Uniwersalna, uzdrawianie kryształami (Kirsten Helming, K. Stachowicz). Ma za sobą liczne występy w programach radiowych i TV. Obecnie mieszka i pracuje w Warszawie.
 |
Sylvestre Raoul Ottou (Afro)
Sylvestre Raoul Ottou pochodzi z Kamerunu, w Polsce mieszka od kilku lat. Swoje umiejętności taneczne doskonalił pod kierunkiem Christiana Fambo i Alby Holder. Obecnie pracuje jako nauczyciel tańca &8211; prowadzi warsztaty salsy kubańskiej, ponadto występuje w formacjach taneczno-pokazowych Rueda. Zdobywa także praktykę w zawodzie instruktora fitness. Jest studentem 5 roku Akademii Medycznej we Wrocławiu.
Jacek Paszkowski (metoda feldenkraisa)
absolwent warszawskiej AWF wydziału rehabilitacji ruchowej. Po ukończeniu studiów, przez 9 lat Jacek pracował jako fizjoterapeuta w USA m.in. w takich ośrodkach jak Rehabilitation Institute of Chicago, Northwestern Memorial Hospital czy Chicago Institute of Neurosurgery and Neuroresearch. Metode Feldenkraisa studiował w Kalifornii oraz w Chicago, Illinois u takich nauczycieli jak Anat Baniel, Mia Segal, Carl Ginsburg, Eilat Almagor, Frank Wildman i Francois Combeau. Jacek ukończył 4 letni Profesjonalny Trening dla Nauczycieli Metody Feldenkraisa w Chicago w 2000 roku. W trakcie treningu Jacek prowadził zajęcia dla polonii chicagowskiej a po ukończeniu treningu prowadził zajęcia grupowe jak i indywidualne w jednym z chicagowskich szpitali. W Stanach studiował również inne metody pracy z ciałem takie jak terapie czaszkowo-krzyżowa (craniosacral therapy) oraz zero balancing.
Metod tych uczył się w Upledger Institute na Florydzie.
Ewa Pawłowska (salsa)
Wykształcenie wyższe, artysta plastyk. Naukę salsy rozpoczęła w szkole państwa Torres w 2000 r. Pobierała lekcje u znakomitych kubańskich mistrzów, tancerzy i choreografów, gatunku jak Israel Gutierrez, Juan Ortiz i innych. W formacji Torres Salsa Group pracuje od 2005 roku jako instruktor salsy i partnerka taneczna Tomka Torresa, z którym systematycznie prowadzą gościnne warsztaty i tańczą pokazy promując kubański styl zwany Casino
Zuzanna Pędzich (choreoterapia, tańce w kręgu)
jako choreoterapeuta i nauczyciel tańca pracuje od 1997 roku. Wprowadziła do choreoterapii tańce w kręgu. W latach 1997-2002 prowadziła terapię tańcem i ruchem w Klinice Nerwic oraz na Oddziale Dziennym Rehabilitacji Instytutu Psychiatrii i Neurologii. W tym czasie ukończyła podyplomowe dwuletnie szkolenie z psychoterapii organizowane przez Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego. Od dwóch lat prowadzi choreoterapię dla Amazonek w Centrum Onkologii w Warszawie. Pracuje z różnymi grupami pacjentów i z parami małżeńskimi, prowadzi warsztaty tańca twórczego, traktując tę formę ekspresji jako narzędzie osobistego rozwoju. Prowadzi szkolenia z psychoterapii tańcem dla członków Polskiego Stowarzyszenia Choreoterapii w Poznaniu.
Cris De La Peña
Najpopularniejszy instruktor salsy w Polsce. Aktualnie choreagraf "Po Prostu Tańcz" TVN. Urodzony w Chile, swoją edukację taneczną odebrał także w Nowym Jorku. Dopracowany program zajęć sprawia, że już po pierwszym poziomie zajęć uczniowie swobodnie poruszają się w świecie salsy i rozpoczynają swoją przygodę z imprezami latynoskimi...
Cris to wyjątkowa osobowość, której nie sposób nie zauważyć na salsowej scenie Europy. To niesamowicie barwny choreograf, który porywa ludzi swoją energią i zachwyca plastyką ruchu.
Urodził się w Chile, ale tanecznie kształcił się w Nowym Jorku. Łagodny, a zarazem zwariowany i seksowny New York Style z elementami Los Angeles Style oraz świetna znajomość latino sprawiają, że jego zajęcia salsy to niesamowite przeżycie. Inspiracje pochodzące z Południowej Ameryki wzbudzają w jego uczniach ogromny entuzjazm i zaangażowanie. Brał udział w niezliczonych przedsięwzięciach estradowych i telewizyjnych, m.in. z Gilberto Santa Rosa, Sonora Carruseles, The National Teather w Londynie, a także w licznych prestiżowych wydarzeniach w różnych krajach Europy - Holandii, Wielkiej Brytanii, Południowej Ameryce i innych.
Cris to wyjątkowa osobowość, której nie sposób nie zauważyć na salsowej scenie Europy. To niesamowicie barwny choreograf, który porywa ludzi swoją energią i zachwyca plastyką ruchu.
Urodził się w Chile, ale tanecznie kształcił się w Nowym Jorku. Łagodny, a zarazem zwariowany i seksowny New York Style z elementami Los Angeles Style oraz świetna znajomość latino sprawiają, że jego zajęcia salsy to niesamowite przeżycie. Inspiracje pochodzące z Południowej Ameryki wzbudzają w jego uczniach ogromny entuzjazm i zaangażowanie. Brał udział w niezliczonych przedsięwzięciach estradowych i telewizyjnych, m.in. z Gilberto Santa Rosa, Sonora Carruseles, The National Teather w Londynie, a także w licznych prestiżowych wydarzeniach w różnych krajach Europy - Holandii, Wielkiej Brytanii, Południowej Ameryce i innych.
Anna Piotrowska
Tancerka, choreograf, instruktor tańca współczesnego, Fundator i Prezes Zarządu Fundacji Rozwoju Tańca (www.eferte.neostrada.pl), założycielka "mufmi teatr tańca" przy Klubie Dowództwa Garnizonu Warszawa (dawny Dystans, 1995 r. Warszawa). Ukończyła: kurs instruktorski tańca współczesnego w Krakowie, Prywatną Wyższą Szkołę Businessu i Administracji (Warszawa) - studia magisterskie - kierunek zarządzania, Wyższą Szkołę Ekonomiczno-Informatyczną (Warszawa) - studia licencjackie, Państwową Szkołę Stenotypii i Stenografii (Warszawa). Studentka Studium Reżyserii Teatralnej przy DŻP w Warszawie
Pomysłodawca i koordynator: wieczorów tanecznych Teatru Tańca Dystans DWP / mufmi teatr tańca, Ogólnopolskiego Festiwalu Tańca Współczesnego PolemiQi (VII edycja w tym roku), Warszawskiego Wieczoru Tańca Współczesnego kierunek.(0-22).taniec, polskiej edycji Międzynarodowego Festiwalu "Solo & Duo Dance Festival" w Budapeszcie, warsztatów choreograficznych "eferte_LABORATORIUM CHOREOGRAFII", letnich warsztatów tanecznych na Kaszubach, programu "British4Polish Dance - kierunek.Londyn_Warszawa", "kierunku.Budapeszt_Warszawa.taniec", "ATAKU PRZESTRZENI" - warsztaty i improwizacje w różnych przestrzeniach architektonicznych.
Laureatka "Solo and Duo Dance Festival" (Budapeszt 2005 i 2006), juror tego Festiwalu w 2007 r.
Stypendystka "British Council Awards 2004 - Young Polish Arts Entrepreneur"
Producent przedstawienia Theatregroup TRAVA - Berlin "2MORELESS"
Juror Doliny Kreatywnej programu TVP2 w dziedzinach taniec i animacja kultury.
Ostatnio gość festiwalu Gramigna Festival 07 w Palermo.
Piotr Piotrowski (flamenco, sevillanas)
dyplomowany tancerz i pedagog tańca, absolwent Państwowej Szkoły Baletowej w Warszawie oraz Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, wydział Pedagogiki Baletu. Specjalizuje się w nauce tańca klasycznego, ludowego i flamenco; w latach: 1981-91 tancerz Teatru Wielkiego w Warszawie, 1991-95 – choreograf, kierownik baletu i tancerz w Bernhard Theater w Szwajcarii, 1995-97 – kierownik zespołu baletowego i tancerz w Teatrze „Syrena” w Warszawie, 1998-2000 choreograf i instruktor tańca w Zespole Pieśni i Tańca Politechniki Warszawskiej. Podczas dwuletniej współpracy z Zespolem Pieśni i Tańca Politechniki Warszawskiej udało mu się odbudować poziom artystyczny zespołu, czego dowodem jest zdobycie Złotego Medalu w konkurencji tanecznej na konkursie festiwalu Harmonie Festival'99 w Niemczech. Jest również autorem układu choreograficznego „Suita tańców
podhalańskich”, która była prezentowana z wielkim powodzeniem podczas wielu krajowych i zagranicznych koncertów. Od 1998 pedagog Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej w Warszawie im. Romana Turczynowicza, od 1999 roku prowadzi zajęcia z flamenco w Studiu Baletowym w Warszawie.
POLA POLICZKIEWICZ-WOŹNIAK (tango argentyńskie)
Tańczy od 6 roku życia; zaczęła od tańca klasycznego, następnie zajęła się innymi jego dziedzinami (taniec sceniczny, towarzyski, ludowy, flamenco). Tango argentyńskie tańczy od 1998 roku. Po zapoznaniu się z tangiem w Londynie i w Paryżu rozpoczęła wraz z Davidem Masonem z Danii prowadzenie lekcji i organizację milong (wieczorów tanga) w Warszawie. Była pierwszą osobą tańczącą tango w Polsce oraz jedną z założycieli Akademii Tanga Argentyńskiego w 1999 roku.
Uczyła tanga w wielu ośrodkach kultury, między innymi w Studiu Taneczno-Aktorskim przy szkole baletowej, Ośrodku Kultury Oko, dawała liczne pokazy tanga. W 2000 roku pracowała nad częścią choreografii do spektaklu Polskiego Teatru Tańca "Tango z lady M."
Tanga uczyła się w Berlinie, Paryżu, Amsterdamie, Hamburgu, Padwie i Warszawie. W 2003 roku odbyła podróż do Buenos Aires, gdzie wyspecjalizowała się w technice dla kobiet (Aurora Lubiz, Claude Murga, Zoraida Fontclara, Jorgelina Guzzi) oraz tango milonguero.
Jej nauczycielami byli m.in.: Nestor Rey, Mabel Rivero, Claudio Omar i Maria Veronica, Emiliano Gimenez i Debra Ferrari, Margarita Klurfan i Marcelo Alvarez; brała lekcje także u Osvaldo Zotto i Loreny Ermoncidy oraz Armanda Orzuzy i Danieli Arcuri, Ernesto Balmacedy, Jorge Firpo.
Od wiosny 2000 roku jest partnerką Jana Woźniaka.
Wspólnie z nim brała udział w Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach, tańczyła z zespołami Trio Revirado, Media Luna, Tangata Quintet, Machina del Tango, Libertrio oraz z Pantango, Tangonave i z kwartetem D'Coté z Argentyny. Prowadziła regularne lekcje i warsztaty w Krakowie, w Łodzi, w Trójmieście, we Wrocławiu, na Śląsku oraz podczas Lądeckiego Lata Baletowego 2000.
Była gościem programów kulturalnych w radiu i telewizji.
Jest autorką kilku artykułów na temat tanga. Obecnie prowadzi wieczory tanga, warsztaty, lekcje tanga na różnych poziomach zaawansowania, bierze udział w pokazach podczas imprez związanych z tańcem i nie tylko, zajmuje się organizacją koncertów, warsztatów z nauczycielami z zagranicy, pokazów oraz spotkań promujących tango argentyńskie.
Jest studentką studiów podyplomowych w Centrum Studiów Latynoamerykańskich w Warszawie.
W latach 2002-2004 sprawowała funkcję prezesa Akademii Tanga Argentyńskiego, będąc w zarządzie stowarzyszenia od momentu jego powstania.
Dariusz Popielarski (Modern typu Graham i Cunningham, Floor barre z elementami Jogi)
Tancerz tańca współczesnego (modern i contemporary) i neoklasycznego, scenograf i choreograf, twórca muzyki i obrazu.
Asystent choreografa w teatrze, specjalizuje się w ruchu scenicznym z contact dance wraz ze specjalnym, rozgrzewającym treningiem. Przepracował ponad 4 lata z teatrami współczesnymi, szczególnie z zespołem Talon Rouge - "Mad about the boy", Festiwal w Avinion, lipiec 2007r.; z zespołem Les Acteurs de Bonne Foi - "Confessions Intimes" w 2007 r.; z teatrem w Strasbourgu - "Marie Stuart" w 2008 r.
We Francji szkoli tancerzy, aktorów z Contemporary/improwizacji. Przepracował wiele lat jako osobisty trener osób z problemami kręgosłupa, po radioterapii, z problemami równowagi.
Odbył m.in. następujące szkolenia: z improwizacji kontaktowej i tańca współczesnego w Toronto w Kanadzie; z techniki tańca według Graham z J.Woodruff (Bruksela, Belgia); z tańca współczesnego - Heinen-Tedde, technika Piny Bauch; ponadto pobierał profesjonalne lekcje baletu w Strasbourg/Brussels Ballet School (Garcia, Charlier - Stuttgart Ballet).
Pracował jako tancerz, choreograf asystent choreografa, nauczyciel tańca:
Pragnę tańca bez muru berlińskiego. Pragnę końca ścian: nieważne, czy w sztuce, czy w moim własnym życiu, chyba że są częścią scenografii, mieszkania, miasta... Tematy powinny nawiązywać do konkretnej, typowej, ludzkiej rzeczywistości. Nie chcę opowiadać płytkich historyjek, chcę się dzielić uczuciami, myślami, emocjami, czyli tym wszystkim, co jest charakterystyczne dla człowieczeństwa, aby zmienić sposób, w jaki postrzegamy naszą codzienność. To moje główne pragnienie i cel. "Ciało wypowiada to, czego słowa nie mogą. Taniec jest po prostu odkrywaniem, odkrywaniem i odkrywaniem. Taniec jest pieśnią ciała..." Martha Graham
- Opéra National du Rhin: "L`Africaine" chor. C. Cappellone (taniec neoklasyczny, współczesny), "E.Onegine" chor. B.d`At i in. - jako tancerz;
- Creation D. Co, styl Cunninghama - tancerz;
- Koprodukcja z ARTE TV: spoty taneczne "dance-tanz";
- National Val d'Or Co: "Pictures at an Exhibition" Mussorgsky, chor. Keuten "Four Seasons" Vivaldi, Keuten - tancerz;
- "Mon amour" Talon Rouge Theatre, Sztrasburg - asystent artystyczny;
- "Three Solos" własna choreografia tańca współczesnego, Baden-Milano-London;
- nauczyciel tańca współczesnego (warsztaty, Polski Teatr Tańca - Balet Poznański);
- nauczyciel tańca współczesnego oraz floor barre (wszystkie poziomy i specjalne zajęcia dla osób z chorobami kręgosłupa);
- nauczyciel tańca współczesnego, improwizacji tanecznych - szkolenia dla aktorów, Francja.
Pragnę tańca bez muru berlińskiego. Pragnę końca ścian: nieważne, czy w sztuce, czy w moim własnym życiu, chyba że są częścią scenografii, mieszkania, miasta... Tematy powinny nawiązywać do konkretnej, typowej, ludzkiej rzeczywistości. Nie chcę opowiadać płytkich historyjek, chcę się dzielić uczuciami, myślami, emocjami, czyli tym wszystkim, co jest charakterystyczne dla człowieczeństwa, aby zmienić sposób, w jaki postrzegamy naszą codzienność. To moje główne pragnienie i cel. "Ciało wypowiada to, czego słowa nie mogą. Taniec jest po prostu odkrywaniem, odkrywaniem i odkrywaniem. Taniec jest pieśnią ciała..." Martha Graham
Sylwia Raźna (samba)
z tańcem jest związana od 10 roku życia. Jej przygotowanie to ponad 8 lat sportowego tańca towarzyskiego (również występy na licznych turniejach), zajęcia z techniki klasycznej, jazzowej, tańca nowoczesnego, oraz akrobatyka. W 1995 roku pod okiem swoich trenerów rozpoczęła pracę jako instruktor na kursach tańca. W latach 1996-97 uczyła się tańca w Noth Hunterton High School NJ Clinton USA. Od 1997 występuje i prowadzi warszaty. Obecnie występuje w całej Polsce i za granicą (Niemcy, Norwegia). W zakresie samby prowadzi pierwszą w Polsce profesjonalną grupę: formację „Los Bailadores”.
Edilson Rbeiro de Lima (Clubbing Latino Dance, Praca z ciałem oparta na choreoterapii)
BRAZYLIJCZYK, Krakowianin z wyboru a od niedawna mieszkaniec Warszawy.
Prowadzi zajęcia w Krakowie, Wrocławiu, Warszawie, a także w różnych zak±tkach świata...
Magister Rehabilitacji Ruchowej na AWF w Krakowie. Legitymowany instruktor aerobic. Wieloletni instruktor zajęć tanecznych z latino dance. Od siedmiu lat prowadzi zajęcia z choreoterapii.
Brał udziału w kilku projektach telewizyjnych, m.in. dla TVP 2 i TVN. Współpracował z Teatrem Polskim we Wrocławiu, prowadził zajęcia dla aktorów, dbaj±c o ich kondycję i formę. W 2006 roku pracował przy projekcie telewizyjno-teatralnym pt. ”Próba zrozumienia przestrzeni tragedii Elektry w świetle współczesności” ze studentami Akademii Teatralnej z Warszawy; przedsięwzięcie miało miejsce w rejonie malowniczej Kalabrii, we Włoszech. Z kolei w 2007 roku przygotował choreografię do spektaklu "Sen nocy letniej" dla studentów Szkoły Teatralnej z New Delhi, w Indiach.
 |  |
Tebby W.T. Ramasike (Hip-Hop Etno)
Tancerz, choreograf, nauczyciel tańca, urodził się w Johannesburgu (RPA), od kilku lat pracuje w Belgii. Od najmłodszych lat szkolił się w różnorodnych stylach tańca, takich jak: tańce latynoskie, balet, taniec współczesny, nowoczesny, stepowanie. Obecnie skupia się na fuzjach z afro i tańcem jazzowym, tańcu ulicznym i Hip-Hop.
Współpracował i występował w krajach Afryki południowej, Stanach Zjednoczonych, w Europie, m.in. w Belgii, Niemczech, Wielkiej Brytanii.
Karierę w świecie tańca umożliwiło mu uzyskane w 1995 roku stypendium Michel Tesson Performing Arts Trust, dzięki niemu prosto z RPA dotarł do Europy i rozpoczął studia nad choreografią i nowymi kierunkami tanecznymi w European Dance Development Centre (EDDC) w Arnhem, w Holandii. Kolejny etap tanecznego rozwoju umożliwiła Tebbiemu praca nad projektem w Boreas Farm w stanie Nowy Jork; był tam współzałożycielem grupy tanecznej ZsuTebV'Ut, która zyskała popularność i z programem "Manouvres Improvisation" odbyła tournee do Nowego Jorku, Massachusetts, Vermont i Holandii. Pobyt w USA pozwolił mu na kontakt ze współczesnymi amerykańskimi artystami, m.in. Sarą Higgins, Donaldem Knaak z Manchesteru. W 1997 roku uzyskał dyplom w EDDC w Arnhem, w Holandii i jako niezależny tancerz rozpoczął pracę z różnymi choreografami w Holandii, Belgii, Niemczech i Austrii. Przez kilka lat współpracował z holenderskim zespołem De Stilte Dansgezelschap, a jako nauczyciel w H19 Centrum voor kunst en Cultuur. Pracował także w Amsterdam Dance Theatre, SABC TV 1, TV 2;
Tebby wypracował własny styl nauczania, prowadził warsztaty w krajach takich jak: Belgia, Holandia, Polska, Francja, Portugalia, Niemcy, Włochy, w południowej Afryce a także w Japonii i USA. Otrzymał kilka prestiżowych nagród zarówno, jako choreograf i jako tancerz, podczas ważnych taneczny festiwali i konkursów choreograficznych; był nominowany do kilku nagród, m.in. w 1999 roku był finalistą konkursu III Japan International Ballet & Modern Dance Competition. Tebby zajmował się aktorstwem zarówno teatralnym jak i filmowym, reżyserią ruchu scenicznego, brał udział w reklamach telewizyjnych i radiowych, w wolnym czasie pisze poezję i krótkie opowiadania.
Od kilku lat Tebby przedstawia swe taneczno-choreograficzne prace pod sztandarem zespołu TeBogO (TBO), którego jest założycielem, dyrektorem artystycznym i choreografem. Zespół ma na swoim koncie szereg występów w krajach Europy, południowej Afryki, oraz Japonii.
 |  |
Małgorzata Rzempołuch (taniec izraelski)
Absolwentka Wydziału Edukacji Muzycznej Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu /1995r./.
Spotkanie i fascynacje kulturą żydowską rozpoczęła od założenia chóru (chór synagogi pod Białym Bocianem - Wrocław 1996r.) i opracowań na jego potrzeby żydowskich utworów wokalnych. W 1998r. wprowadziła taniec izraelski do szkoły, w której już ósmy rok prowadzi zajęcia taneczne z dziećmi (występy podczas Europejskich Dni Języków Obcych, Piknik Języków Obcych, podczas uroczystości szkolnych, konkursy taneczne, przeglądy dorobku artystycznego - nagroda Kuratora, wyróżnienia).
Jednocześnie w 1999 roku założyła zespół młodzieżowy tańca izraelskiego Jareach ba Jom działający przy Wrocławskiej Gminie Wyznaniowej Żydowskiej. W 2000 roku w Synagodze pod Białym Bocianem podczas żydowskiego ślubu owacyjnie został przyjęty występ zespołu Jareach ba Jom, prowadzony pod kierownictwem Małgorzaty Rzempołuch.
Ukończyła liczne kursy m.in. Kursy Tańca Izraelskiego w Budapeszcie, warsztaty taneczne prowadzone przez instruktora z Izraela - Raanana Gauree.
W 2001r. otrzymała nagrodę Dyrektora Szkoły Lauder Etz Chaim za promowanie szkoły poprzez udział w konkursach międzyszkolnych oraz popularyzowanie muzyki i tańca izraelskiego.
Prowadziła warsztaty taneczne na kursie Wielokulturowość Dolnego Śląska organizowanych przez WCDN, warsztaty kultury żydowskiej dla Zespołu Szkół Teleinformatycznych i Elektronicznych we Wrocławiu, dla Liceum Ogólnokształcącego w Sobótce.
Uczestniczyła jako kierownik grupy w imprezach kulturalnych i festiwalach organizowanych na terenie gminy Chojnów ("Studniówka 2000", "Muzyczne Spotkania Etniczne", "I Łużyckie Spotkania Pogranicza" w Sulikowie).
Wraz z zespołem Jareach ba Jom został nagrany program dla Telewizji Polskiej o działalności Wrocławskiej Gminy Wyznaniowej Żydowskiej.
 |  |
Lily Spurlock (hip-hop)
Amerykańska tancerka i choreograf. Pochodzi z Los Angeles (Kalifornia). Studiowała u cenionych pedagogów i choreografów, takich jak: Wade Robson, Clyde Evans Jr., Bew Brown, The Amount Boyz, Brian "Footwork" Green, Brian "Be Free" Friedman i Lucille DiCampli. Opracowała m.in. choreografię hip-hopową dla Disney Land do muzyki "Save the Music" Charity Event., ale także wiele innych kompozycji choreograficznych dla różnych grup amerykańskich tanecznych. Obecnie pracuje z FloMotion Dance Company i z Chosen Dance Company. Jako pedagog uczy poping, locking, breaking, tutting i house oraz współpracuje jako choreograf z zespołami hip-hopowymi w Filadelfii, opracowując tańce do ich muzyki. Od 2005 roku występuje również i uczy podczas Lądeckiego Lata Baletowego.
Gretchen Studlien-Webb (american modern)
Amerykańska tancerka, pedagog i choreograf. Jest profesorem tańca stowarzyszonym z Departament of Theatre and Dance w USA, a także założycielką i dyrektorem grupy Contemporary Dance Company przy West Chester University . Ukończyła Ohio State University oraz Instytut Tańca na Temple University. Tańczyła m.in. w Van Pelt Dansce Ensamble, w zespole Sybil, a także w Brandi Floreen and Dancers. W latach 1991-2002 działała jako choreograf z ramach programu Independent Choreographer's Exchange (Niezależna Wymiana Choreografów) w Filadelfii. W latach 2001-02 była wiceprzewodniczącą do spraw tańca w Pennsylvania State Association of Health Physical Education, Recreation and Dance (Stowarzyszenie Stanu Pensylwania na rzecz Zdrowia Fizycznego, Rekreacji i Tańca), a obecnie nadal zasiada w zarządzie tej organizacji. Aktywnie działa również poza West Chester University, promując taniec w ramach programów Artist in Residence oraz w lokalnych przedsięwzięciach artystycznych na terenie całej Pensylwanii.